Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 10 [Jhon Clinton]

വിറച്ചു.

കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ തല ഉയർത്തി നോക്കിയതും… കുറച്ച് സെക്കൻഡ് ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നുപോയി.

മുഖം മുഴുവൻ ക്ഷീണം. കണ്ണുകൾ ചുവന്ന് കിടക്കുന്നു. ഉറക്കം കഴിഞ്ഞിട്ടും ശരീരത്തിൽ നിന്നും ആ സ്വപ്നത്തിന്റെ ഭയം ഇപ്പോഴും പോയിട്ടില്ലെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ മുടിയിലൂടെ കൈ ഓടിച്ചു.

“ഇത് വെറും സ്വപ്നം… വെറും സ്വപ്നം മാത്രം…” ഞാൻ സ്വയം പറഞ്ഞ് മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷേ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ആ വാക്കുകൾക്ക് ശക്തി കുറഞ്ഞുപോയിരുന്നു.

ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ട് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അലമാര തുറന്ന് ഒരു ഗ്രേ ഷോർട്സ് വലിച്ചുകയറ്റി. പിന്നെ കറുത്ത ടാങ്ക് ടോപ്പ് എടുത്തിട്ട് തല വഴി കയറ്റി.

ഫാനിന്റെ തണുത്ത കാറ്റ് ശരീരത്തിലേക്ക് തട്ടിയപ്പോൾ ചെറുതായി ആശ്വാസം തോന്നി.

അപ്പോഴാണ് ഹാളിൽ നിന്ന് ആരൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ഇടയ്ക്കിടെ ചിരിയും കേൾക്കാം.

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി നിന്നു. ആ സാധാരണ ശബ്ദങ്ങൾ പോലും എന്നെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരികെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നതുപോലെ തോന്നി.

പിന്നെ പതുക്കെ ഞാൻ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അങ്ങോട്ടേക്ക്  നടന്നു...

ഹാളിലേക്ക് നടന്ന് എത്തിയതും ആദ്യം കണ്ണിൽപ്പെട്ടത് മായയും ദിവ്യയും ലക്ഷ്മി അമ്മയും ആയിരുന്നു. മൂന്ന് പേരും സോഫയുടെ ഒരു വശത്ത് ഇരുന്ന് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പുറത്തേക്ക് പോയതും ഞാൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നുപോയി.

“അമ്മേ…”

അറിയാതെ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.

ദേ ഇരിക്കുന്നു എന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും. അവരുടെ കൂടെ അർച്ചന ചേച്ചിയും…