Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 11 [Jhon Clinton]

ആട ഈ പറയുന്നേ…?”

ഞാൻ വിശ്വാസം വരാതെ അവളെ നോക്കി.

“ട്രൗമ ആർക്കാ…?”

“നിനക്കല്ലേ…?” ഞാൻ പതുങ്ങി ചോദിച്ചു.

അത് കേട്ടതും അവൾ വീണ്ടും കൈ ഓങ്ങി.

ഞാൻ വേഗം മുഖം പൊത്തി പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി.

“നിന്റെ അമ്മക്ക ട്രൗമ…!”

അല്ല അതും നിന്റെ അമ്മ തന്നെയല്ലേ—

ഞാൻ മനസ്സിൽ മാത്രം പറഞ്ഞു.

പുറത്ത് പറഞ്ഞാൽ ഇന്നത്തെ രാത്രി ICU-യിൽ കിടക്കേണ്ടി വരും.

“എടി… അങ്ങനെ ആണല്ലോ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്…”

“നീ എന്റെ കയ്യിന്ന് ഇനിയും വാങ്ങും…”

അവൾ പല്ലുകടിച്ചു.

എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ഇരുന്നു.

“നീ കാട്ടിക്കൂട്ടിയതൊന്നും നിനക്ക് അറിയില്ലല്ലേ…?”

“ഹേ… ഞാൻ എന്ത് കാട്ടി…?”

“എടി… ഞാൻ അന്ന് പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയത് നിനക്ക് വേണ്ടി ആണെന്ന് കരുതി അല്ലേ നിനക്ക്..…”

“കോപ്പാണ്…”

ഞാൻ കണ്ണു ചിമ്മി.

“അപ്പൊ അതും അല്ലേ…? പിന്നെന്താ…?”

അവൾ എന്നെ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നു.

പിന്നെ പതിയെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“മോൻ നന്നായിട്ട് ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക് …”

അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ താഴ്ന്നിരുന്നു.

പക്ഷേ അതിൽ ഒരു പ്രത്യേക വിറയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ഞാൻ വേറെ ഒരു കാര്യം പറയാം…”

അവൾ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ പിടിച്ചു ഒന്ന് അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു.

“എന്നെ ഒഴിവാക്കി… അവളുമാരുടെ കൂടെ സുഗിച്ചു നടക്കാം എന്ന് വല്ല വിചാരവും ഉണ്ടെങ്കിൽ…”

അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി.

എന്റെ കണ്ണിലേയ്ക്ക് നേരെ നോക്കി.

“തല മണ്ട അടിച്ചു ഞാൻ പൊളിക്കും…”

ഞാൻ തൊണ്ടയിൽ വെള്ളം ഇറക്കി.

അവളുടെ മുഖം ഇപ്പോഴും വളരെ അടുത്ത്.

അവളുടെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം പോലും എനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാം.

“അവന്റെ ഒരു ട്രൗമ…”

അവൾ പിറുപിറുത്തു.

“എന്നെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കണ്ട…”

അതും പറഞ്ഞു അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് ബെഡിന്റെ ഒരു സൈഡിലേക്ക് ഒതുങ്ങി കിടന്നു.

ഞാൻ അവിടെ തന്നെ കല്ലുപോലെ ഇരുന്നു.

അല്ല… ഇവിടെ ഇപ്പോ എന്താ ഉണ്ടായത്…?

എന്തിനാ പടക്കം പൊട്ടിച്ചത്…?

ഇനി ഇവളെ ഞാൻ എന്താ ചെയ്തേ…?

ഉത്തരം കിട്ടാത്ത നൂറ് ചോദ്യങ്ങളുമായി ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു.

പുറത്ത് മഴ