Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 11 [Jhon Clinton]

പടർന്നു.

അവളുടെ വിരലുകളുടെ ചൂട് ടി-ഷർട്ടിന് മുകളിലൂടെ പോലും വ്യക്തമായി ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

“അഭി…”

അവളുടെ ശബ്ദം വളരെ മൃദുവായിരുന്നു…

ഉറക്കത്തിന്റെയും വികാരത്തിന്റെയും ഇടയിൽ കുടുങ്ങിയ പോലെ.

ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

പക്ഷേ ഹൃദയം മാത്രം നെഞ്ചിനുള്ളിൽ കുത്തനെ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“അഭി…”

വീണ്ടും അവൾ വിളിച്ചു.

ഇപ്പോൾ കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നു കിടന്ന്… അവളുടെ ശ്വാസം എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടി ചൂടായി ഉരുകി.

“മ്മ്…”

ഞാൻ ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.

“തിരിഞ്ഞു കിടക്ക്…”

എന്തിനു…?

ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.

ഞാൻ അനങ്ങാതെ കിടന്നതോടെ അവൾ തന്നെ എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് തന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് തിരിച്ചു കിടത്തി.

അവളുടെ മുഖം ഇപ്പോൾ വളരെ അടുത്തായിരുന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പതിവ് കുസൃതിയില്ല… വേറെയൊന്നാണ്…

ഒരുപാട് നാളായി അടച്ചു വെച്ച എന്തോ പറയാൻ വരുന്ന കണ്ണുകൾ.

“എന്താടി…?” ഞാൻ പതിയെ ചോദിച്ചു.

“എടാ… നിനക്ക് ഇപ്പോഴും എന്നോട് പിണക്കം ആണോ…?”

അവൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ ശബ്ദം ചെറുതായി ഇടറി.

“ഏയ്… എനിക്ക് നിന്നോട് പിണക്കം ഒന്നും ഇല്ല…”

“പിന്നെ എന്താ നീ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ…?”

ഈ പെണ്ണിന് എന്താ വയ്യേ… മനുഷ്യനെ ഉറങ്ങാനും വിടില്ല…

ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

“ഒന്നുമില്ലെടി… നല്ല ക്ഷീണം… അതുകൊണ്ടാ…”

അവൾ ചുണ്ടൊന്ന് കോർത്തു.

“നുണ പറയണ്ട… നീ എന്തിനാ എന്നെ ഇത്രയും കാലം avoid ചെയ്തത്…?”

ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി അവളെ നോക്കി.

“ഹലോ… ഞാൻ നിന്നോട് എത്ര പ്രാവശ്യം സംസാരിക്കാൻ വന്നതാ… എന്നിട്ട് നീ അല്ലേ മുഖം വീർപ്പിച്ചു പോയത്…”

“അത് മൂന്ന് വർഷം