Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 11 [Jhon Clinton]
ചോര വരോ എന്ന് ഞാനും ആലോചിച്ചു നിന്നു.
“അഭി… വാ, ഇതാ കഞ്ഞി എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്…”
ലക്ഷ്മി അമ്മ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് അടുത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ഹാളിൽ ഇരുന്നവരെ ആരെയും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പതുക്കെ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു.
ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന്റെ അടുത്തെത്തി ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നു. മുന്നിൽ നിന്നും ചൂട് ഉയരുന്ന കഞ്ഞിയുടെ ആവി നേരെ മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചു.
ഞാൻ പതുക്കെ കഞ്ഞി കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ലക്ഷ്മി അമ്മ അതിനിടയിൽ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി ഇരുന്നു. രണ്ടുപേരും എന്തൊക്കെയോ പതുക്കെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.
ആ ഗ്യാപ്പിൽ…
അശ്വതി നൈസായി വന്ന് എന്റെ അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
ഞാൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും അവൾ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി. പിന്നെ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ എന്റെ ചെവിയിലും മുടിയിലും ഒക്കെ കൈ ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യം ഞാൻ അത് അധികം ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
പക്ഷേ പെണ്ണ് നിർത്തുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ല.
ഇടയ്ക്കിടെ എന്റെ മുടി കോതി വയ്ക്കും… പിന്നെ ചെവിയിൽ പിടിച്ച് കളിക്കും… ചിലപ്പോൾ വെറുതെ കവിളിൽ വിരൽ കൊണ്ട് തൊടും.
“ഡി…” ഞാൻ ഒന്ന് വിളിച്ചു.
“മ്മ്?”
അവൾ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ കണ്ണ് ചിമ്മി നോക്കി.
അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ “നിർത്ത്” എന്ന് പറയാൻ വന്നത് പോലും ഞാൻ വിഴുങ്ങി.
കാരണം… ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് ശേഷം ആണ് അവൾ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ എന്നോട് അടുപ്പം കാണിക്കുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് അവസാനം ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ അതൊക്കെ സഹിച്ച് കഞ്ഞി കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
കുറച്ച് നേരം
💬 Comments
View all comments