Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 11 [Jhon Clinton]

കത്തുന്ന കാമം ശരീരത്തിൽ തിളച്ചു മറിഞ്ഞു …

എന്റെ ശരീരം തന്നെ ഇനി എന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഇല്ലാത്തപോലെ തോന്നി. ഓട്ടോമാറ്റിക് ഗിയറിൽ ഓടുന്ന ഒരു യന്ത്രം പോലെ… ഞാൻ സ്വയം അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഒഴുകിപ്പോകുകയായിരുന്നു.

എന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ മായയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകി നടന്നു. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിയുമ്പോഴെല്ലാം എന്റെ ഉള്ളിലെ ഭ്രാന്ത് ഇരട്ടിയായി കൊണ്ടിരിക്കുവാണ്.

ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വരുന്ന ശിൽകാരങ്ങൾ ആ മുറിയെ മുഴുവൻ നിറച്ചു.

“ഹ്… മ്മ്… അഭി…”

അവളെ ഇപ്പോൾ തന്നെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കടിച്ചുപറിച്ചുതിന്നണം എന്ന് ഉള്ളിൽ ആരോ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.

അപ്പോഴായിരുന്നു—

“മായേ…”

താഴെ നിന്ന് ദിവ്യയുടെ വിളി ഉയർന്ന നിമിഷം തന്നെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒന്ന് ഞെട്ടി മാറി.

അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ശരിക്കും സ്ഥലകാല ബോധം തിരിച്ചു വന്നത്. ഇത്ര നേരം ലോകത്ത് ഞാനും മായയും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്നപോലെ ആയിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ മായയെ നോക്കി.

അവൾ ശ്വാസം കിട്ടാതെ വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നെഞ്ച് വേഗത്തിൽ ഉയർന്നു താഴ്ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. കവിളുകൾ മുഴുവൻ ചുവന്നിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും അൽപ നേരം മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന ഹരത്തിന്റെ ബാക്കി കത്തിക്കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ ചെറിയൊരു മുറിവ് പോലെ ചുവന്ന പാട് തെളിഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ കുറച്ചു അധികം ആവേശപ്പെട്ടു പോയെന്ന് അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്.

അവൾ പതുക്കെ അതിൽ വിരൽ കൊണ്ട് തൊട്ടുനോക്കി.

“ആഹ്…”

ചെറിയൊരു ശിൽകാരം അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.

അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അറിയാതെ ചിരി വന്നു.

“എന്താ ചിരിക്കണേ…”

അവൾ നാണവും ദേഷ്യവും കലർന്ന മുഖത്തോടെ എന്നെ നോക്കി. പിന്നെ കണ്ണ് ചുരുട്ടി—

“പട്ടി…”

അതും പറഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ നെഞ്ചത്ത് ഒരു ചെറിയ ഇടി തന്നു. പക്ഷേ ആ ഇടിയിലും സ്നേഹം കൂടുതലായിരുന്നു.

പിന്നെ മുടി ഒന്ന് ശരിയാക്കി, ശ്വാസം നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ വേഗത്തിൽ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി.

എന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ആ ചിരി മാഞ്ഞിരുന്നില്ല.