Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 12 [Jhon Clinton]
മനസ്സിലായ പോലെ അവൾ കുറച്ചു ദേഷ്യം നടിച്ചു പറഞ്ഞു...
പക്ഷേ ഞാൻ അതിൽ ഒന്നും നിർത്തിയില്ല ഞാൻ മൂക്ക് അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുട്ടിച്ചു അവിടെ പതിയെ വച്ചു ഉരച്ചു എന്നിട്ട് അവളുടെ ആ സുഗന്ധം മൂക്കിലൂടെ ശക്തിയിൽ വലിച്ചെടുത്തു...
എന്റെ ഈ പ്രവർത്തി അവളെ ഉന്മദത്തിന്റെ അങ്ങേ തലങ്ങളിൽ എത്തിച്ചു അവളുടെ ശ്വാസം വളരെ വേഗത്തിൽ ആയതു ഞാൻ അറിഞ്ഞു...
പെട്ടന്നാണ് അവൾ സ്കൂട്ടർ ഒരു സൈഡിൽ നിർത്തിയത്...
"എന്ത് പറ്റി...?"
ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കി ചോതിച്ചു...
"ഇങ്ങനെ പോവാണെങ്കി ശെരിയാവില്ല... എന്റെ ബാലൻസ് പോവും..."
അവൾ കുറച്ചു ദേശ്യം നടിച്ചാണ് പറഞ്ഞെങ്കിലും എനിക്ക് അത് കണ്ടപ്പോൾ ചിരിയാണ് വന്നത്...
"ചിരിക്കണ്ട ഞാൻ കാര്യം ആയി പറഞ്ഞതാ..."
ഒരു വികൃതി കാണിക്കുന്ന കൊച്ചു കുട്ടിയെ വഴക്ക് പറയുന്ന പോലെ ആയിരുന്നു അത്...
"ശെരി ശെരി ഇനി ഒന്നും ചെയ്യില്ല..."
ഞാൻ അവൾക്കൊരു ആശ്വാസം പോലെ ഉറപ്പു കൊടുത്തു... അവൾ വീണ്ടും വണ്ടി എടുത്തപ്പോൾ ഞാൻ പെട്ടന്ന് അവളുടെ കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു...
"അഭി........."
നിങ്ങളുടെ നിർദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച് കൂടുതൽ സ്വാഭാവികവും വ്യക്തവുമായ രീതിയിൽ:
ആ വിളി കുറച്ച് നീട്ടിയായിരുന്നു.
അതോടെ ഞാൻ അടങ്ങി. വെറുതെ ഓരോ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി വയ്ക്കേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ.
അങ്ങനെ കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ടൗണിൽ എത്തി.
വലിയ ടൗൺ ഒന്നുമല്ല അത്. ആകെ പത്ത് ഇരുപത് കടകൾ കാണും. മിക്കതും പഴയ കെട്ടിടങ്ങൾ. ഓടുമേഞ്ഞ മേൽക്കൂരകളും പഴക്കം തോന്നിക്കുന്ന ചുമരുകളും. ഇടയ്ക്ക് പുതിയതായി പണിത കുറച്ച് കടകളും
💬 Comments
View all comments