Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 12 [Jhon Clinton]

ഒന്ന് ഞെട്ടി.

ഞാൻ ഉടനെ ചുറ്റും നോക്കി.

റോഡിന്റെ അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഒരു വാഹനം പതുക്കെ അടുത്തേക്ക് വരികയായിരുന്നു.

ആ ഹോണിന്റെ ശബ്ദം എന്റെ വലത് വശത്ത് നിന്നായിരുന്നു.

ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കി.

ഒരു ബ്ലാക്ക് താർ പതിയെ വന്ന് റോഡരികിൽ നിർത്തി. ഞാൻ നിന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് കുറച്ച് അപ്പുറത്തായിരുന്നു അത്.

ആദ്യം പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നിയില്ല.

പക്ഷേ വീണ്ടും ആ സംഘത്തിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ എന്തോ പന്തികേട് ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.

കുറച്ച് മുൻപ് വലിയ ഗംഭീരത്തിൽ എന്റെ നേരെ നടന്ന് വന്നിരുന്നവന്മാർ ഇപ്പോൾ ഒരിടത്ത് തന്നെ നിശ്ചലരായി നിൽക്കുകയാണ്.

എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം ആ താർ നിർത്തിയ ഭാഗത്തേക്കാണ്.

മുഖത്തെ ആ ഭാവവും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

കുറച്ച് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ആ ധൈര്യവും ചൂടും ഒന്നും ഇപ്പോൾ കാണാനില്ല.

പകരം എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു ഭയം.

ഒരു വല്ലാത്ത പരിഭ്രമം.

അവർ ആരെയോ കണ്ടിട്ട് പെട്ടെന്ന് അടങ്ങിയ പോലെ തോന്നി.

"ഇവന്മാർക്ക് എന്ത് പറ്റി?"

ഞാൻ മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു.

ആ കൗതുകത്തിൽ ഞാനും ആ താറിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി.

വണ്ടിയുടെ എഞ്ചിൻ ഇപ്പോഴും ഓടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കറുത്ത ഗ്ലാസുകൾക്കുള്ളിൽ ആരാണുള്ളതെന്ന് കാണാനും പറ്റുന്നില്ല.

പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു.

ഈ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ പോകുന്ന ആളെ ഇവന്മാർക്ക് നല്ല പരിചയമുണ്ട്.

അതും സാധാരണ പരിചയമല്ല.

ഇങ്ങനെ എല്ലാം വായും പൂട്ടി നിൽക്കാൻ മാത്രം ആരാണ് അതിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ എനിക്കും കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് താറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു.

അതിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീ ഇറങ്ങി വന്നു.

ആദ്യ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്ന ഒരാൾ.

വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരനിറം. കണ്ടാൽ ഏകദേശം മുപ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സ് പ്രായം തോന്നും. മെറൂൺ നിറത്തിലുള്ള സാരിയായിരുന്നു വേഷം. മുടിയെല്ലാം ഭംഗിയായി പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്നു.

അവർ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ഉടനെ നേരെ മായ കയറിയ കടയിലേക്ക് നടന്നു.

പോകുന്ന വഴിയിൽ ഒരു നിമിഷം അവർ എന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

അപ്പോഴാണ് അവരുടെ മുഖം എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ