രുദ്രപ്രതാപം 13 [Jhon Clinton]

https://ibb.co/p6KD6pnv ““ഹലോ... എടി... എന്താ... എന്ത് പറ്റി...” ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ നിന്ന് അവളുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച കരച്ചിൽ കേട്ടതും എന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. മനസ്സ് ഒരുനിമിഷം മരവിച്ചുപോയി. “അഭി... എബിൻ... എബിൻ...” അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വരാൻ മടിക്കുന്ന പോലെ. “എടി എബിനു എന്താ പറ്റിയെ? നീ ടെൻഷനാകാതെ കാര്യം പറയെടി...” ഉള്ളിൽ പടരുന്ന ഭയം മറച്ചുവെക്കാൻ പറ്റാതെ ഞാൻ ശബ്ദം കുറച്ചുയർത്തി. ഒരു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദത. പിന്നെ ഒരു ഏങ്ങലടി. “എടാ... അവനു... അവനു ഒന്നും ഓർമയില്ലടാ...” ആ വാക്കുകൾ ചെവിയിൽ വീണതും എന്റെ ഉള്ളിലെന്തോ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. കൈയിലെ ഫോൺ തെന്നിപ്പോകുമെന്ന് തോന്നി. “എന്ത്...? എന്താ നീ പറയുന്നേ?” “പപ്പയെയും... മമ്മിയെയും... എന്നെയും... നിന്നെയും... ആരെയും അവനു ഓർമയില്ലെടാ...” അവളുടെ വാക്കുകൾ പൊട്ടിക്കരച്ചിലിൽ മുങ്ങിപ്പോയി. അവൾ പറയുന്നത് കേട്ടു നിൽക്കാൻ മാത്രമേ എനിക്കയുള്ളു…തിരിച്ചു എന്ത് പറയണം എന്ന്‌ എനിക്കറിയില്ല…കാരണം ആ വാർത്ത അത്രത്തോളം എന്നെയും തളർത്തിയിരുന്നു… “എടി…നീ..നീ ഇങ്ങനെ കരയാതെ…ഡോക്ടർ എന്താ പറഞ്ഞെ…” “ബ്രെയിനിന് കാര്യമായ പരിക്കുകൾ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്…പഴയഓർമ്മകൾ മുഴുവൻ നഷ്ട്ട പെട്ട പോലെ ആണ്…” അത് കൂടി കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകളും നിറയാൻ തുടങ്ങി…അനിയനെ പോലെ അല്ല സത്യത്തിൽ ഒരു അനിയൻ തന്നെ ആയിരുന്നു എനിക്കവൻ… “എടി അവന്റെ ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചുകിട്ടാൻ എന്തേലും ഒരു വഴി ഡോക്ടർ പറഞ്ഞില്ലെ” നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് തുടച്ചു എന്നിട്ട് എന്റെ സങ്കടം ശബ്ദത്തിൽ വരാതെ ഞാൻ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു… “അവർക്ക് ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഇല്ല എന്നാ അവർ പറയുന്നേ…മെഡിസിൻസ് ഒന്നും അവന്റെ ബോഡി ആയി പ്രതികരിക്കുന്നില്ല… പിന്നെ പഴയ സ്ഥലങ്ങളും ആളുകളേം എല്ലാം കാണുമ്പോ…ചിലപ്പോ മെമ്മറി തിരിച്ചു വരാം…എന്നൊരു സാധ്യത ഉണ്ട് എന്നെ അവർ പറഞ്ഞോളു…” അവൾ അതും പറഞ്ഞു തീർത്തു പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി… ഞാൻ എന്നെ കൊണ്ടാവുന്ന പോലെ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…കുറച്ചു നേരം കഴകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കരച്ചിലിന് ഒരു വിശ്രമം കിട്ടി…അങ്ങനെ അവൾ ഫോൺ വച്ചു… നേരെ ബെഡിലേക്ക് ഞാൻ പോയി ഇരുന്നു…മനസ്സ് മൊത്തത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു… എല്ലാം ഞാനും അവനുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഓർമ്മകൾ ആയിരുന്നു… അറിയാതെ വീണ്ടും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുടങി… “എന്താ മാഷേ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നെ…ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഒന്നും വരുന്നില്ലേ” മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്ന മായ ആണ് അത്… എന്റെ മുഖത്തെ സങ്കടം അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി… ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു അപ്പോഴേക്കും അവൾ എന്റെ അരികിൽ എത്തിയിരുന്നു… “എന്താ അഭി എന്ത് പറ്റി…എന്താ കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നെ..” ഞാൻ മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി… “ഒന്നുല്ലെടി… കണ്ണിൽ എന്തൊ പോയി…..” ഞാൻ താഴേക്കു നോക്കി ഇരുന്നു കണ്ണ് തുടച്ചു പെട്ടെന്ന് അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ താടിയിൽ തൊട്ടു…എന്നിട്ട് എന്റെ മുഖം പതിയെ ഉയർത്തി… അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്നിൽ ഒന്ന് കോർത്തു നിന്നു “നമ്മൾ തമ്മിൽ കുറച്ചു ദിവസത്തെ പരിജയം മാത്രമേ ഉള്ളെങ്കിലും…നിന്റെ മുഖം ഒന്ന് വാടിയാൽ എനിക്ക് മനസ്സിലാവും ” അവൾ വിരലുകൾ എന്റെ