Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 13 [Jhon Clinton]

കൊണ്ടിരുന്നു…

“അങ്ങനെ എന്നെ തല്ലിയ ഒരു മൈരനും…ഇവിടുന്ന് നേരെ ചുവ്വേ പോവില്ല…”

പവിത്രൻ ദേഷ്യം കടിച്ചു പിടിച്ചു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു…

“നീ എന്ത് ചെയ്യുന്ന…പറ…കേക്കട്ടെ…”

ഭാസ്കരൻ അവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു അവന്റെ അടുത്തേക്ക് കയ്യിൽ ഗ്ലാസും ആയി നടന്നു…

“നിങ്ങടെ അനിയനെ തീർത്ത പോലെ തന്നെ അവനേം തീർക്കും….”

അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു പവിത്രൻ പറഞ്ഞു…

“പക്ഷെ അത് ആരേം അറിയിക്കാതെ ആയിരിക്കില്ല…ഈ നാട്ടുകാർ മൊത്തം നോക്കി നിൽക്കെ മാത്രെ അത് ചെയ്യൂ…”

അവൻ അത് പറഞ്ഞു തീർത്തു…

എന്നാൽ ഭാസ്കരന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പുച്ഛം മാത്രം ആണ് വിരിഞ്ഞത്…

“അത് നീ ചെയ്താ ഞാൻ നിന്നെ ഒരു ആണായി കണക്കാക്കാം…”

അയാൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു പരിഹാസ ചിരിയിൽ പറഞ്ഞു…

അത് കേട്ടപ്പോ തന്നെ പവിത്രന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയി…

അപ്പോൾ തന്നെ അയാളുടെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു  ഞെരിക്കാൻ അവന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു പക്ഷെ അവൻ അത് നിയന്ദ്രിച്ചു നിർത്തി…

പിന്നെ അവിടെ നിന്നും വീട് ലക്ഷ്യം ആക്കി നടന്നു…

“  പോകുന്നതിനുമുമ്പ് ഒരു കാര്യം കൂടി പറയാം”

വീട്ടിലേക്കു കയറി പോവുന്ന പവിത്രനെ നോക്കി ഭാസ്കരൻ പറഞ്ഞു…

“സത്യശീലന്റെ പോലെയല്ല വന്നു കയറിയവൻ…”

അവൻ ഒന്ന് നിന്നു തിരിഞ്ഞു ഭാസ്കരനെ നോക്കി…

“ കണ്ടതും കൊണ്ടതും വച്ചു നോക്കുമ്പോ…അത് ഒരു അസുര വിത്താണ് സൂക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ… ചിലപ്പോ നാട്ടുകാർ കാണുന്നത് അവന്റെ അന്ത്യം ആവില്ല.…”

ഒരു താക്കീതുപോലെ അയാൾ പറഞ്ഞു…

പെട്ടന്ന് ആ അന്തരീക്ഷം മൊത്തം ഒന്ന് തണുത്തുറച്ചു നിന്നു…

To be continued…

ഒരു പാട് വഴുകി അല്ലെ…സമയം കിട്ടുന്നില്ലടോ…😁

എന്തായാലും ഒരു വിധത്തിൽ ഈ ചാപ്റ്ററും തീർത്തു…😶

നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം അത് എന്ത് തന്നെ ആയാലും അറീക്കണേ…😘

പിന്നെ ഇത് വരെ കൂടെ നിന്ന എല്ലാ മുത്തു മണികൾക്കും 😘

അപ്പൊ പറ്റുന്ന പോലെ അടുത്ത പാർട്ട്‌ തരാം

Like…comment…

ആ പിന്നെ എന്റെ അടുത്ത ഒരു കഥക്ക് നല്ല കുറച്ചു ദൈവീക പേരുകൾ വേണം നിലവിൽ ഇല്ലാത്തതു …എല്ലാവരും