Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 20 [JHON CLINTON]

ഒരിഞ്ച് പോലും പൊന്തുന്നില്ല എന്നാലല്ലേ എന്തെങ്കിലും പറയാൻ പറ്റു.

“നീ ഇത് എങ്ങോട്ടാ...”

മായാ ആണ് ചോദിച്ചത്. എന്നാൽ അതൊന്നും കേട്ട ഒരു ഭാവം പോലും കാണിക്കാതെ ദിവ്യ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി..

“ദിവ്യേ നീ എങ്ങോട്ടാണെന്ന്...?”

“ദിവ്യേ....”

അവൾ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ നേരെ കാറിൽ കയറി വണ്ടി തിരിച്ച് ഗേറ്റിനു പുറത്തേക്കു എടുത്തു പോയി. മുറ്റത്തു നിന്നിരുന്നു മായ നിസ്സഹായതയോടെ എന്നെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.ആ നോട്ടം എനിക്കെന്തോ ഏറ്റുവാങ്ങാൻ വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി.ഞാൻ അടുത്തുള്ള സോഫയിലേക്ക് തലയ്ക്ക് കൈയും വെച്ച് ഇരുന്നു.എന്തു ചെയ്യും എന്നു എനിക്കൊരു എത്തും പടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...

അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം അവിടെ കുത്തിയിരുന്നു പിന്നെ എല്ലാവരും വരുന്നതിന് മുന്നേ ഞാൻ എൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് സ്കൂട്ടായി. വാതിലും അടച്ചു കുറ്റിയിട്ട് നേരെ ബെഡിൽ ചെന്നു ഒരൊറ്റ മറിച്ചിലാർന്നു.

പാവം ദിവ്യ. അവൾ എന്തൊക്കെയാ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നത് ഞാൻ കാരണം.എൻറെ തലവട്ടം കണ്ടപ്പോൾ തുടങ്ങിയതാവും അതിൻറെ കഷ്ടകാലം. പിന്നെ എൻറെ മായ ആ പാവത്തിന് ഞാനിനി എന്തു പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിക്കും. എന്നെ വിശ്വസിച്ച് നാടും വീടും എല്ലാം വിട്ട് ഇറങ്ങിപ്പോന്നത് അവര്. എൻറെ കൂടെ ഒരു നല്ല ജീവിതം പ്രതീക്ഷിച്ചു എന്നിട്ട് ഞാൻ കാണിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്.. അല്ല ഇതൊന്നും ഞാൻ അല്ലട്ടോ ചെയ്തത് ഒരു ക്ലാരിഫിക്കേഷൻ വേണമല്ലോ... അതിനു പറ്റാത്ത ഒരു അവസ്ഥയാണ് ഇപ്പോൾ.

പടച്ചോനെ അർച്ചന ചേച്ചി എങ്ങാനും ഇനി കുറ്റിയും പറിച്ച് ഇങ്ങോട്ട് കയറി വരുവോ ആവോ. എന്നാപ്പിന്നെ എന്റെ മുതുംപുറം ഇന്ന് പള്ളിപ്പുറം ആയത് തന്നെ. അത് അങ്ങനെ