Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 4 [Jhon Clinton] [Updated]

മനസ്സ് ഒരു മൈരനാണ്.

വെറുതെ ആവശ്യമില്ലാത്ത പ്രതീക്ഷകൾ തന്നു മനുഷ്യന് അങ്ങ് ദ്രോഹിക്കും. പിന്നെ ഞാൻ ഓരോ ഫയൽ എടുത്ത് ഡേറ്റും ഡാറ്റാസും എല്ലാം അലൈൻ ചെയ്തുവെക്കാൻ തുടങ്ങി. അന്നത്തെ ദിവസം മൊത്തം അങ്ങനെ പോയി.

പിറ്റേദിവസം വന്നപ്പോഴും ഇതേ അവസ്ഥ തന്നെയായിരുന്നു ഫയലുകൾ അറ്റസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു, ദിവ്യയുടെ ഷെഡ്യൂളുകൾ ചെക്ക് ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ പലതരം പണിയെടുത്ത് ഞാൻ അവിടെ സമയം തള്ളിനീക്കി. പതിയെ പതിയെ എനിക്ക് ഇതൊക്കെ ഒരു ശീലമായി തുടങ്ങി.

ദിവ്യയും ഞാനും തമ്മിൽ നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ അടുക്കാനും തുടങ്ങി വീട്ടുകാരുടെ എല്ലാം എന്നോട് ഉണ്ടായിരുന്ന അകൽച്ച ഒക്കെ കുറഞ്ഞു ഇപ്പോൾ പണ്ടത്തെ വൈബിലേക്ക് തന്നെ എത്തി. പക്ഷേ അപ്പോഴും ഒരാൾക്ക് മാത്രം വലിയ മാറ്റം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.അശ്വതി.

ഞാനും ദിവ്യയും ഇടയ്ക്കിടക്ക് പുറത്തു പോകാനും. കോൾ ചെയ്യാനൊക്കെ തുടങ്ങി സത്യം പറഞ്ഞാൽ പയ്യെ പയ്യെ ഞാൻ അവളെ ഇഷ്ട്ട പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞങ്ങൾ അവിടെ ഇവിടെ തൊടലും, പിടത്തവുമൊക്കെ ആയി അങ്ങനെ നടന്നു.ഒരു കളി കളിക്കണം എന്ന് വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ അവൾ നിന്ന് തരുന്നില്ലായിരുന്നു.

"ഒരു പ്രാവശ്യം കളിച്ചതിൻ്റെ ക്ഷീണം ഇതുവരെ മാറിയിട്ടില്ല മോനെ. ഇനി ഒക്കെ പിന്നെ"

ഇതായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി.വീണ്ടും അന്നത്തെ രാത്രിയെ ഞാൻ ശപിച്ചു.ഒരു ഓർമ്മപോലും ഇല്ലാത്ത ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഒരു കളിപ്പോലും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ ഈശ്വര.അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി...

ഒരു ഞായറാഴ്ച്ച

"എടാ അഭി എഴുന്നേൽക്കട"

"എന്താ അമ്മേ"

"എടാ ഇന്നാണ് ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിയുടെ അടുത്ത് പോവേണ്ട ദിവസം"

"എന്തിന്"