Chapter Title : ❤️സഖി 10❤️ [സാത്താൻ?]

മറുപടി എന്നപോലെ നാണം നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി. പിന്നീട് അയാളോട് മറുപടി ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ടാവാം അല്ലെങ്കിൽ സംസാരിക്കാനുള്ള നാണം കൊണ്ടോ അവൾ അയാൾക്ക് പിന്നീട് മുഖം കൊടുക്കാതെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. പഴയപോലെ തന്നെ തന്റെ മോൾ സന്തോഷവതിയായി വീണ്ടും കണ്ടതുകൊണ്ട് തന്നെ ആ അച്ഛന്റെ മനസ്സും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

"ഇനിയും എന്റെ കുട്ടികളെ വിഷമിപ്പിക്കല്ലേ ദൈവമേ " എന്നയാൾ മനസ്സുരുകി ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു. പക്ഷെ ആ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കാൻ ദൈവത്തിനു കാതുകളില്ല അല്ലങ്കിൽ കെട്ടില്ലെന്ന് നടിക്കും എന്ന് അയാൾക്ക് അപ്പോൾ അറിയില്ലായിരുന്നു.

ഇതേ സമയം പുറത്തിരുന്നുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞുപോയ കാലങ്ങൾ ഒന്ന് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു ഐശ്വര്യ.

ആദ്യമായി അങ്കിളും ആന്റിയും വിഷ്ണുവിനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ആ ദിവസം. വിജയുടെ മരണത്തിന്റെതായ സങ്കടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ആ പൂച്ച കണ്ണുകൾ ആദ്യ കാഴ്ചമുതൽ തന്നെ വശികരിച്ചിരുന്നു. അവനോടൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി മാത്രം ഓരോരോ കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തി അവിടേക്ക് പോയിരുന്നതും അവൻ പോലും അറിയാതെയുള്ള ചില സ്പർശനങ്ങൾ തന്നെ നാണത്തിൽ മുക്കിയതും എല്ലാം ഒരിക്കൽ കൂടി അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ ഓടി നടന്നു.

അന്ന് അഞ്ജലി അവനെ ചുംബിക്കുന്നത് കണ്ട ആ ദിവസം, ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര ദേഷ്യവും സങ്കടവുമെല്ലാം ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു വന്നതിന്റെ പരിണിത ഫലമായിട്ട് ആണ് അവളോട് ആദ്യം അലറി വിളിച്ചുകൊണ്ടു സംസാരിച്ചത്. ഇടക്കെപ്പോഴോ കാത്തു സൂക്ഷിച്ച കസ്തൂരി മാമ്പഴം കാക്ക കൊത്തി പോയി എന്ന് പറയുംപോലെ അവൻ തനിക്ക് നഷ്ടമായി എന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ടാവാം പിന്നീട് അങ്ങോട്ടുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ