Chapter Title : സന്ധ്യ

ഞാന്‍ പൊക്കിയെടുത്തു ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നത്”

സത്യത്തില്‍ ഞാന്‍ ഒരു സൌന്ദര്യമുള്ള സ്ത്രീയാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്‌ തന്നെ ആ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതിനു ശേഷമാണ്. ഗോപിയേട്ടന്റെ വിവാഹിതയായ അനിയത്തിയാണ് ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി അങ്ങിനെ ഒന്ന് പറയുന്നത്. വിവാഹത്തിന്റെ അന്ന് ആദ്യമായി ആ വീട്ടില്‍ ചെന്ന് മുറിയില്‍ കയറി ആഭരണങ്ങള്‍ മാറ്റികൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്ന നേരത്താണ് നിഷ പറഞ്ഞത്;

“എന്റെ സന്ധ്യേ, നിന്നെ കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് തന്നെ നിന്നെ ഒന്ന് കല്യാണം കഴിച്ചാല്‍ കൊള്ളാമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട്. സുന്ദരിയാണ് സുന്ദരിയാണ് എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഇത്രയും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല കേട്ടോ”

ഇത്തരത്തിലുള്ള സംസാരങ്ങള്‍ എന്റെ വീട്ടില്‍ അനുവദനീയമായിരുന്നില്ല. എന്ന് മാത്രമല്ല ആ നിലയ്ക്ക് പുന്നാരങ്ങള്‍ പറയാനുള്ള ഒരു സാഹചര്യമോ സമയമോ ഞങ്ങള്‍ക്കാര്‍ക്കും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ഇവിടെ നേരെ തിരിച്ചായിരുന്നു. എല്ലാത്തിനും ഏതിനും ഇവിടെ ആവശ്യത്തില്‍ കൂടുതല്‍ സമയം ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത ദിവസം, വീട്ടിലെപ്പോലെ അഞ്ചു മണിയാവുന്നതിനു മുന്‍പുതന്നെ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്കു കയറിയപ്പോള്‍ അമ്മയും നിഷയും ഉറക്കചടവോടെ എവിടെ നോന്നോ ഓടി വന്നു;

“എങ്ങോട്ട് പോവാ…?”
നിഷ ശബ്ദം അല്‍പ്പം ഉയര്‍ത്തിയാണ് ചോദിച്ചത്. ഞാനൊന്നു അമ്പരന്നു.

“… ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം. അടുത്ത ഒരാഴ്ച പത്തുമണിയാവാതെ മുറിയില്‍ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി പോകരുത്. അടുക്കളപ്പണിയൊക്കെ ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ജോലിക്കാരിയുണ്ട്. ബാക്കിവല്ലതും ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ നോക്കിക്കോളാം. മകള് മുറിയിലോട്ടു വണ്ടിവിട്ടേ… കാപ്പികുടിക്കാന്‍ അല്ലാതെ ഇനി വെളിയില്‍ ഇറങ്ങി പോകരുത്”
“വീട്ടില്‍ ഞാനാണ് രാവിലെ അമ്മയുടെ കൂടെ അടുക്കളയില്‍…”
നിഷ എന്നെ തുടരാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല.

“അതൊക്കെ അവിടെ. ഇവിടെ വേറെ റൂള്‍സ് ആണ്. പറയുന്നത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ നാത്തൂന്‍ പോര് പുറത്തെടുക്കും…”
“നീ കുട്ടിയെ പേടിപ്പിക്കാതെ പോയേ…” എന്ന് പറഞ്ഞു നിഷയെ തള്ളി മാറ്റി അമ്മ മുന്നിലേക്ക്‌ വന്നു എന്റെ തോളില്‍ പിടിച്ചു;
“മോള് പോയി കിടന്നോ. കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ട് അടുക്കളയിലോട്ടൊക്കെ കയറാം കേട്ടോ”
“അവിടെ ഗോപിയേട്ടന്‍ നല്ല ഉറക്കമാണ്”

നിഷ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്നെ ഞങ്ങളുടെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട് പോയി…
“ഗോപിയേട്ടന്‍ ഉറക്കമായത് കൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത്, സന്ധ്യേ,