Chapter Title : ? സര്‍വ്വം സമര്‍പ്പയാമി ? [DD]

സ്പെഷ്യല്‍ ആയി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട് . കാര്യങ്ങള്‍ എന്‍റെ റൂട്ടില്‍ കൊണ്ടുവരണ്ടേ ...? അങ്ങനെയുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ ഞാനദ്ദേഹത്തെ മൊബൈലില്‍ വിളിക്കാറുണ്ട് . ''ഹലോ ...'' ''ശിവേട്ടാ ഇന്ന് ഭക്ഷണം ഇവിടന്നാവാട്ടോ ... ഞാന്‍ ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് . '' '' എന്തുപറ്റി ഇന്ന് ബിരിയാണി ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കാന്‍ ...?'' ''ഒന്നൂല്ല്യ ... ഉണ്ടാക്കണം എന്നു തോന്നി ഉണ്ടാക്കി ... വരുവോ ...?'' '' വരാം...'' '' ശരി എന്നാ വക്കട്ടെ ...'' ''ശരി ഞാന്‍ ഉച്ചക്ക് മുന്‍പ് അങ്ങെത്താം ...'' ''ഓക്കേ ...'' ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കും മിക്കപ്പോഴും സംഭാഷണം തുടങ്ങുന്നതും അവസാനിക്കുന്നതും . അങ്ങനെ അയാള്‍ വരുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍, ചേട്ടനില്ലാത്ത സമയങ്ങളില്‍ , അലസമായി സാരി ഉടുത്തും ചിലപ്പോഴൊക്കെ രാത്രി മാത്രം ഞാനിടാറുള്ള ഇറുകിയ സില്‍ക്കി നൈറ്റിയിട്ടും , ബ്രായും പാന്‍റിയുമൊന്നും ഇടാതെ മുലകളേയും ചന്തികളേയും അയാള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ തുളുമ്പിച്ചും , കുളിച്ചു വരുന്ന പോലെ അല്‍പമാത്രമായ വേഷത്തില്‍ അയാളുടെ മുന്നില്‍ അറിയാതെ പെടുന്നതായി അഭിനയിച്ചും, പ്രലോഭിപ്പിക്കാന്‍ എനിക്കറിയാവുന്ന എല്ലാ വഴികളും ഞാന്‍ പരീക്ഷിച്ചു .

പക്ഷേ നോട്ടം കൊണ്ടു പോലും അയാളെനിക്കൊരു ഗ്രീന്‍ സിഗ്നല്‍ തന്നില്ല . നിഷ്കരുണം അയാളെന്നെ അവഗണിച്ചു . അയാളുടെ മനഃശക്തി എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു . ഒപ്പം അയാളോടുള്ള ആഗ്രഹവും ആരാധനയും സ്വയം സമര്‍പ്പിക്കാനുള്ള ഒരു തരം ത്വരയും എന്നില്‍ അനുദിനം വളര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു . ഞങ്ങളുടെ വീട്ടുവളപ്പിന്‍റെ പുറകുവശം ചെറിയൊരു കാടാണ് . ഏകദേശം ഒരേക്കര്‍ വിസ്താരമുള്ള ആ കാട്ടിനുള്ളില്‍ നീര്‍മരുതും വള്ളിയാലും നിറയെ തഴച്ചു വളര്‍ന്നു നിന്നിരുന്നു . കുറ്റിക്കാടുകളും പുറ്റുകളും വള്ളിച്ചെടികളും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന അതിനുള്ളിലൂടെ വിറകുപെറുക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ചെറിയൊരു ഒറ്റയടിപ്പാതയുണ്ട് . അതിനുള്ളിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ നിബിഡവനത്തിനുള്ളിലൂടെ നടക്കുന്ന ഒരു പ്രതീതിയാണ് . ഞാനടക്കം വിരലിലെണ്ണാവുന്നവര്‍ മാത്രമാണ് ആ വഴി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് . അതും വളരെ വിരളമായി . ആ ഒറ്റയടിപ്പാത അവസാനിക്കുന്നത് ശിവറാമിന്‍റെ വീടിനു പുറകിലാണ് . ആ വീടിനപ്പുറം ചേട്ടന്‍ പലചരക്ക് കട നടത്തി വരുന്ന ചെറിയ ജംങ്ഷനാണ് . പകല്‍