Chapter Title : ? സര്‍വ്വം സമര്‍പ്പയാമി ? [DD]

ചോദിച്ചു. ആ ചുവന്നു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളില്‍ പുഞ്ചിരി കണ്ടു . ''ഞാന്‍ ഒരാഗ്രഹം പറയട്ടെ ....?'' ഞാന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു ... ''ഹം....'' ''എനിക്കൊരു കുഞ്ഞിനെ തരാമോ ....?'' അവിശ്വസനീയമായതെന്തോ കേട്ടപോലെ ശിവേട്ടനെന്‍റെ കണ്ണുകളിലേക്കുറ്റു നോക്കി ... ആ കണ്ണുകള്‍ സജലങ്ങളാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു . എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ ഒരു ഞൊടിയിടപോലും ചഞ്ചലമായില്ല . എന്‍റെ ആവശ്യം എത്രത്തോളം ഉറച്ചതാണെന്നും വിലപ്പെട്ടതാണെന്നും എനിക്കറിയിക്കണമായിരുന്നു . ''ഡൂ യു ലവ് മീ.....?'' നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ അദ്ദേഹമെന്നോടു ചോദിച്ചു . ''ഈ ഭൂമിയില്‍ മറ്റെന്തിലുമധികം , എന്‍റെ ജീവനിലും അധികം....'' ശിവേട്ടന്‍ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് എനിക്കു പുറം തിരിഞ്ഞിരുന്നു . നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ ഞാന്‍ കാണാതെ അദ്ദേഹം തുടച്ചു ... ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റ് അദ്ദേഹത്തെ പുറകിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു .

'' പറ ... തരുവോ ഒരു കുഞ്ഞു ശിവറാമിനെ ...?'' ആ ചെവിയില്‍ ചുണ്ടു ചേര്‍ത്ത് ഞാന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.പൊടുന്നനെ അയാളെന്നെ വലിച്ചു മടിയിലേക്കിട്ടു ... ''നിനക്കറിയുമോ ഞാനെന്തിനാ ഇത്ര നാളും കഴിഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു വന്നേന്ന് ...?'' എന്‍റെ കണ്ണിലേക്കുറ്റു നോക്കി കൊണ്ട് ശിവേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു . ''ഇല്ല....'' ''നിന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിനെ എണ്ണം പറഞ്ഞ് വെട്ടി നുറുക്കാന്‍ ...'' സത്യത്തില്‍ ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി ... തമാശ പറഞ്ഞതാണോന്നറിയാന്‍ ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി . അല്ല... ആ കണ്ണുകള്‍ പകയാല്‍ കുറുകിയിരിക്കുന്നു . ചുവന്നു കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു . അല്ല... ഇത് തമാശയല്ല .... ''എന്തിന് ...?'' വിറയാര്‍ന്ന ശബ്ദത്തോടെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു ... ശിവേട്ടന്‍ മെല്ലെ എന്നെ മടിയില്‍ നിന്നും എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു ... മേശപ്പുറത്ത് നിന്നും ഡേവിഡ് ഓഫ് എലൈറ്റ് സിഗരറ്റിന്‍റെ പാക്കറ്റ് എടുത്ത് അതില്‍ നിന്നും ഒരെണ്ണമെടുത്തു ചുണ്ടില്‍ വച്ചു . ബിസ്മാദ് ഗൈഗറിന്‍റെ ഫ്ലെയിംലെസ്സ് ബ്രോണ്‍സ് കളര്‍ ലൈറ്ററിലെ കനല്‍ മറനീക്കി പുറത്തു വന്നു . അത് സിഗരറ്റിലേക്കടുപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അതിനേക്കാള്‍ ചുവന്ന കനല്‍ ആ മുഖത്തുണ്ടെന്ന് തോന്നി എനിക്ക് . കത്തുന്ന സിഗരറ്റ് ഒരു കയ്യിലും മറുകയ്യില്‍ ലൈറ്ററും പിടിച്ച് ശിവേട്ടന്‍ മെല്ലെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു . അന്ധാളിപ്പോടെ ഞാനും അദ്ദേഹത്തെ