Chapter Title : ഷഹാന IPS : ഒരു സര്‍വീസ് സ്റ്റോറി 4 [SmiTHA]

ഇടയ്ക്ക് അറിയാതെയെന്നോണം മുട്ടിയുരുമ്മി നിന്നപ്പോൾ അതിൽ അവൾ അസ്വാഭാവികതയൊന്നും കാണിക്കാതെ, മാറാൻ ശ്രമിക്കാത്തത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.

ഒന്ന് മനസ്സ് വെച്ചാൽ ഇന്നത്തെ അത്താഴം കേമമാക്കാം.

പത്താൻ സ്യൂട്ടും ജാഗീർ കുർത്തയും മാത്രമല്ല മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങളും ഗുണവും തരവും പറഞ്ഞുകൊടുത്ത് വാങ്ങിക്കുവാൻ അയാൾ അവളെ സഹായിച്ചു. അയാളുടെ വാചാലമായ സംസാര രീതി പലപ്പോഴും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. അത് അയാൾ അറിയുകയും ചെയ്തു. സെയിൽസ് ഗേൾസ് ഡിസ്‌പ്ലെ ചെയ്യുന്ന തുണികൾ അവളെ കാണിക്കുവാൻ സഹായിക്കുന്നതിനിടയിൽ അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും അസ്‌ലം അവളുടെ വിരലുകളിലും സ്പർശിച്ചു.

അപ്പോഴൊന്നും അവൾ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കില്ലന്ന് മാത്രമല്ല അത് ആസ്വദിക്കുണ്ടോ എന്നുപോലും അസ്‌ലം സംശയിച്ചു.

മാളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും കൈകളിൽ കൊള്ളാവുന്നതിനേക്കാളേറെ ബാഗുളകുണ്ടായിരുന്നു. കാറിനുള്ളിൽ പിൻസീറ്റിൽ അവ വെച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്കിരിക്കാൻ സ്ഥലമുണ്ടായില്ല.

"എന്റെ ടാക്സി അത്ര വലുതല്ല സാഹിബ..."

"കുഴപ്പമില്ല...അത്ര ചെറുതാണ് എന്ന് തോന്നുന്നില്ല..."

അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നോക്കിയോ? അയാൾ കോരിത്തരിപ്പോടെയോർത്തു.

"എനിക്ക് വിശക്കുന്നു..."

അവൾ പറഞ്ഞു.

"എനിക്കും തോന്നി..."

അയാൾ ചിരിച്ചു.

"കഴിക്കാം? വിശക്കുന്നില്ലേ?"

വളരെ മധുരമായ സ്വരത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

"പിന്നില്ലേ?"

അവളെ മൊത്തത്തിൽ അളന്നുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു. അവളിൽ അൽപ്പം നാണം നിഴൽ വിരിച്ചത് അയാൾ കണ്ടു.

"കഴിക്കണം..."

"പിന്നെന്താ വൈകുന്നേ?"

"അവൾ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു..."

"സമയം..സ്ഥലം ഒക്കെ..."

തന്റെ കണ്ണുകൾ വളരെ സമയം അവൾ നോക്കി നിൽക്കെ തന്നെ തന്റെ കണ്ണുകൾ ശ്വാസഗതിയാൽ അവളുടെ തുറിച്ചുയരുന്ന അവളുടെ മാറിടത്തിൽ പതിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു.

"നിങ്ങൾ ഇവിടെ വളരെ നാളായി ഉള്ളതല്ലേ? സ്ഥലത്തെപ്പറ്റിയൊന്നും ഒരു പിടിയുമില്ലേ?"

അസ്‌ലത്തിന്റെ സംശയമൊക്കെ മാറി. കഴച്ചുപൊട്ടി നിൽക്കുകയാണ് അവൾ. കഴപ്പ് എത്രമാത്രം കൂടുതലാണ് എന്ന് അറിയിക്കുന്നതിലും മടിയില്ല. ഇവളാണ് പെണ്ണ്. അസ്സൽ പെണ്ണ്.

"എങ്കിൽ വാ...സാധനങ്ങൾ ഇവിടെയിരിക്കട്ടെ..."

അയാൾ പറഞ്ഞു.

"എങ്ങോട്ട്?"

"സ്ഥലത്തേക്ക് ...റൂം എടുക്കാം..അവിടെ..."

"ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ എന്തിനാണ് റൂമെടുക്കുന്നത്? അത് നല്ല ഒരു റെസ്റ്റോറൻറ്റ് അല്ലേ?"

അവൾ തൊട്ടുമുമ്പിലെ ഒരു പോഷ് റെസ്റ്റോറൻറ്റിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.

അസ്‌ലത്തിന്റെ മുഖത്ത് നിരാശ നിറഞ്ഞു.

അത് പുറത്തേക്ക് പ്രതിഫലിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ അയാൾ