Chapter Title : ശുഭ പ്രതീക്ഷ 1 [കാലംസാക്ഷി]
ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
"അങ്ങനെ ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലേ, ഇനി വല്ല ചേട്ടനും ആണോ?" അവൾ എന്നെ നോക്കി ഒരു ആക്കിയ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
"പോ പെണ്ണേ അവിടുന്ന്, എന്റെ പാഷൻ ആണ് എന്റെ ലൗ..." ഇനിയും കൊണ്ട് പോയാൽ അവൾ എന്നെ വല്ല ഗേയും ആക്കും എന്ന് പേടിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"ഓഹ് അങ്ങനെ, വെറുതെ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയിട്ട്" അവൾ എന്തോ അബദ്ധം പറഞ്ഞത് പോലെ എന്നെ നോക്കി.
"പേടിയോ... എന്തിന്" അവൾ പേടിച്ച ചോദ്യം തന്നെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"അങ്ങനെ പേടിയല്ല... ആ പെണ്ണിനെ കുറച്ചു ആലോചിച്ചു ഇത് പോലെ ഒന്നിനെ സഹിക്കണ്ടേ എന്ന് വിചാരിച്ചുള്ള പേടി അത്രേ ഉള്ളു" ആ ഗോൾ വളരെ നിസാരം ആയി എന്റെ നെഞ്ചത്ത് തന്നെ അടിച്ചു അവൾ എന്നെ നോക്കി ആക്കിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു.
"അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ നിന്നെ കെട്ടാൻ പോകുന്നവനെ ഓർത്ത് പേടിയല്ല തോന്നുന്നത് സഹതാപം ആണ്, വെറും സഹതാപം.
ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞോണ്ട് പാണ്ടിലോറിക്ക് കൊണ്ട് തല വെക്കുമോ? " ഞാനും വന്ന ചിരി അടക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"ഓഹ് പിന്നെ ഞാൻ അങ്ങ് സഹിച്ചു..." അവൾ വാ കൊണ്ട് കോക്രി കുത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"അഹ് സഹിച്ചല്ലേ പറ്റു" ഞാനും വിട്ടു കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.
"അഹ് മതി എന്നെ കളിയാക്കിയത് ഞാൻ പോകുവാ" പെണ്ണ് വീണ്ടും പിണങ്ങി പോകാൻ ഒരുങ്ങി.
"ഇതെന്താ നാദിയ കുട്ടി അപ്പോഴേക്കും പിണങ്ങിയോ, ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ" അവളെ സമാദാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു.
"വേണ്ട എനിക്ക് ഈ
💬 Comments
View all comments