Chapter Title : ശുഭ പ്രതീക്ഷ 3 [അപരിചിതൻ]

എന്നാൽ, പുറക് വശത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് കിടന്നിരുന്നു. അയാളെ വീടിന് പുറത്തൊക്കെ നോക്കിയെങ്കിലും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാലും ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ പോയല്ലോ? ആഹ് ഏതായാലും നന്നായി ഇനി ഒളിച്ചുകളിയൊന്നും വേണ്ടല്ലോ? ഞാൻ അങ്ങനെ സമാദാനിച്ചു. എന്നാലും ആയാൽ ആരാണെന്ന് എന്താണെന്നോ എങ്ങോട്ടാണ് പോയതെന്നോ അറിയാത്തത്തിലുള്ള ഒരു ഭീതി അപ്പോഴുമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ അയാളെകുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളായിരുന്നു. അമ്മ ഒന്നും ചോദിക്കാത്തത്തിൽ എനിക്ക് അതിശയം തോന്നി. ഇനി എന്റെ ഭാവം അമ്മ കണ്ടില്ലേ, ചിലപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ പറയുമെന്ന് കരുതിയാകും. ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ചെറുതായി ഒന്ന് മയങ്ങി. പിന്നെ വെകുന്നേരം എഴുന്നേറ്റ് നാദിയ തന്ന മോതിരം തപ്പിയപ്പോളാണ് അത് അവിടെ ഇല്ല എന്ന സത്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. അമ്മയോടൊപ്പം പോകുമ്പോൾ അമ്മ കണ്ട് ചോദിച്ചാൽ എന്ത് പറയും എന്ന് ഓർത്താണ് ഞാനത് മേശപ്പുറത്ത് ഊരി വച്ചതാണ്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ കാണുന്നില്ല.

ഞാൻ റൂം മൊത്തം അരിച്ച് പെറുക്കിയെങ്കിലും ആ മോതിരം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അത് ആയാൽ കൊണ്ട് പോയിരിക്കണം, പ്ലാറ്റിനമാണ് വലിയ വിലയുള്ളതാണെന്നൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. വലിയ റിസൈൽ വാല്യമൊന്നും ഇല്ലാത്തതാണ്. അത് എന്തിനാണ് ആയാൽ എടുത്തത്? ഇനി മറ്റെന്തെങ്കിലും പോയിട്ടുണ്ടോ?. അങ്ങനെ ഞാൻ റൂം മൊത്തം നോക്കി എങ്കിലും മറ്റൊന്നും നഷ്ടമായില്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. എന്നാലും ആയാൽ നാദിയ തന്ന മോതിരം തന്നെ കൊണ്ട് പോയല്ലോ? ഇനി ഞാൻ അവളോടെന്ത് പറയും. അങ്ങനെ ടെൻഷനടിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് നൗഷാദ് ഇക്കയുടെ വിളി വരുന്നത്. അതായത് നാദിയയുടെ വാപ്പയുടെ. ഇനി അവൾ വല്ലതും വീട്ടിൽ പറഞ്ഞു കാണുമോ? "ഹലോ..., എന്താ ഇക്ക വിശേഷിച്ച്" ഫോൺ എടുത്ത ഞാൻ അൽപ്പം പേടിയോടെ ചോദിച്ചു. "ആ... മോനെ അങ്ങനെ വിശേഷം ഒന്നുമില്ല, നമ്മുടെ നാദിയ മോൾ ഇല്ലേ..." ഇക്ക പറഞ്ഞു നിർത്തി. "നാദിയക്ക് എന്ത് പറ്റി..." പെട്ടന്ന് വന്ന ടെൻഷനിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു. "അവൾക്ക് ഒന്നും പറ്റിയില്ല, മോൻ നാളെ അവളെ കോളേജ് വരെ ഒന്ന് കൊണ്ട് പോകാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ