Chapter Title : ശ്യാമയും സുധിയും 11 [ഏകൻ]

വന്ന് മരിച്ചു എന്നറിഞ്ഞു. അയാൾ വലിയപറമ്പന്മാരുമായി അടുപ്പം ഉള്ള ആൾ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞു. അത് ഞങ്ങൾ കാര്യമായി എടുത്തു.

അങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു. അമ്മാവൻ ഒരു മാനേജരുടെ വേഷം കെട്ടി വലിയ പറമ്പന്മാരുടെ സ്കൂളിൽ ജോലിക്ക് ചേർന്നു. "

" അപ്പു ഏട്ടാ അപ്പോൾ അവിടെ വീട്ടിൽ അപ്പു ഏട്ടന്റെ മുറിയിൽ കണ്ട എന്റെ ചിത്രം വരച്ചത്..? അതാണ് തുടക്കം എന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞല്ലോ..? അതെന്താ..? അത് അപ്പു ഏട്ടൻ വരച്ചതാണോ..? " ഇടയിൽ ശ്യാമ ചോദിച്ചു.

സുധി ഒന്ന് ചിരിച്ച ശേഷം തുടർന്നു.

"അത്. ഞാൻ രേഖാചിത്രത്തിൽ കണ്ട ആളെ പോലെ ഉള്ള ഒരാൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ മരിച്ചെന്നു അറിഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ..?. അയാളെ കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ ഞാൻ ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്നു. അപ്പോൾ യാദൃശ്ചികമായി ഞാനൊരു പെണ്ണിനെ കണ്ടു. ഒരു സുന്ദരി പെണ്ണിനെ. ആദ്യ കാഴ്ചയിൽ തന്നെ അവൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ രൂപം ഞാൻ വെറുതെ ഒരു പേപ്പറിൽ വരച്ചു. അവളെ ഒന്ന് കാണാൻ എങ്കിലും കിട്ടിയെങ്കിൽ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ഇടയ്ക്കൊക്കെ ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കറങ്ങി നടന്നു. അതിനിടയിൽ ഞാൻ നമ്മുടെ ആ സിസ്റ്ററുമായി കമ്പനി ആയി. ആ പെൺകുട്ടിയെ കുറച്ചു അറിയുക അതായിരുന്നു എന്റെ ലക്ഷ്യം. അതിന് അവർ എന്നെ സഹായിച്ചു.

എന്നാൽ അവളെ കുറിച്ച് അറിഞ്ഞ ഒരു കാര്യം . അത് എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു. "

" അവരെന്താ പറഞ്ഞത്.. ആ പെണ്ണിനെ കുറച്ചു പറഞ്ഞത്..? എന്റെ അപ്പു ഏട്ടനെ വേദനിപ്പിക്കാൻ മാത്രം.? " ശ്യാമ