ശ്യാമയും സുധിയും 3 [ഏകൻ]

പരിചയം ഉള്ളത് പോലെ."

"അതോ!!!? അത് ഇടയ്ക്ക് എപ്പോഴോ അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ഏട്ടൻ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന്. അതാ അപ്പു ഏട്ടൻ എന്ന് വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ......!!"

"എന്നിട്ട് ആ ഏട്ടൻ എവിടെ..? "

"അതൊന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല.. അതൊന്നും ഞാൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചിട്ടില്ല.. അതൊക്കെ ചോദിച്ചാൽ അമ്മയ്ക്ക് സങ്കടം ആകും. "

"ശരി. അത് എന്തേലും ആയിക്കോട്ടെ.. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിളിച്ചത് അത് ചോദിക്കാൻ അല്ല. ഇത് തരാൻ ആണ്."

അങ്ങനെ പറഞ്ഞു സുധി ഒരു കവർ എടുത്തു ശ്യാമയ്ക്ക് കൊടുത്തു.

"എന്താ.. അപ്പു ഏട്ടാ ഇത്..?

അങ്ങനെ പറഞ്ഞു ശ്യാമ ആ കവർ വാങ്ങി തുറന്നു നോക്കി.

അതിൽ കുറച്ചു പണം ആയിരുന്നു.

"ശ്യാമേ അതിൽ ഒരു ലക്ഷം രൂപ ഉണ്ട്. ശ്യാമ അത് കൊണ്ട് പോയി ആ മോതിരം തിരിച്ചു വാങ്ങാൻ നോക്ക്."

ശ്യാമ ഞെട്ടി. എന്നിട്ട് സുധിയെ നോക്കി.

"ഇതെങ്ങനെ എനിക്ക് അറിയാം എന്നല്ലേ ശ്യാമ ചിന്തിക്കുന്നത്..? അതൊക്കെ എനിക്ക് അറിയാം എന്ന് വെച്ചോളൂ."

"എന്നാലും. അപ്പു ഏട്ടന് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി...? "

"അത് മനസ്സിലാക്കാൻ എന്താ ഇത്രയും പണി. ശ്യാമയുടെ വിരലിൽ നോക്കിയാൽ പോരെ. ഞാൻ അന്നേ അത് നോക്കി വെച്ചിരുന്നു."

ശ്യാമയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. ശ്യാമ സ്വന്തം വിരലിലേക്ക് നോക്കി. അതുവരെ മോതിരം ഉണ്ടായിരുന്ന വിരലിൽ ഇപ്പോൾ ഒരുപാട് നാൾ മോതിരം ഇട്ട പാട് മാത്രം.. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു

"അതിന് ഇത്രയും ആവശ്യം ഇല്ല."

"സാരമില്ല. ബാക്കി ശ്യാമയുടെ കൈയിൽ നിന്നോട്ടെ. ഇനിയും ആവശ്യം ഉണ്ടല്ലോ.."

"വേണ്ട അപ്പു ഏട്ടാ എനിക്ക് ഇത് വേണ്ട. അപ്പു ഏട്ടന് ഇത് എവിടുന്നാ കിട്ടിയത്.. ആരോടെങ്കിലും കടം വാങ്ങിയതാണോ..?"

സുധി ചിരിച്ചു. ശ്യാമ തുടർന്നു.

" അല്ലെങ്കിൽ അയാൾ പറഞ്ഞത് പോലെ അപ്പു ഏട്ടൻ ഏതോ വലിയ കാശുള്ള കുടുംബത്തിലെ ആണോ..? "

"ആര് പറഞ്ഞത് പോലെ..?"

"ആ മേനേജർ സുന്ദരൻ സാർ. സാർ എന്നോട് പറഞ്ഞു. സാർ ഏതോ കാശുള്ള കുടുംബത്തിലെ ആണെന്ന്. "

സുധി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അത് ആ ജോലി കിട്ടാൻ ഞാൻ അയാളോട് ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞതാ.. ഇത് എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ തന്നതാ.. എനിക്ക് തരാൻ ഉണ്ടായിരുന്ന പണം അവൻ തന്നു. അവന്റെ ആണ് ആ സ്കൂട്ടർ. അവൻ ആണ് എന്നെ സ്കൂളിൽ കൊണ്ട് വിട്ടത്. അതിന് ശേഷം അവൻ വേഗം ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു തിരിച്ചു പോയി."

"എങ്കിലും എനിക്ക് ഇത് വേണ്ട അപ്പു ഏട്ടാ. ഇപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അപ്പു ഏട്ടന്റെ കടക്കാരി ആയി. എന്നെകൊണ്ട് ഒരിക്കലും വീട്ടാൻ പറ്റാത്ത അത്രയും വലിയ കടം."

അതും പറഞ്ഞു.