Chapter Title : ശ്യാമയും സുധിയും 8 [ഏകൻ]

ഇതുവരെ വന്നില്ല."

സുധി ചിരിച്ചു.

"സാറിന് ചിരി. മനുഷ്യൻ ഇവിടെ കാത്ത് നിന്ന് വേരിറങ്ങി. ഇനിയും അവൾ വന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പോകും.."

"എന്താ കാര്യം അത് പറയെടോ.? സുധി തിരക്കി.

"എന്റെ പൊന്നു സാറെ. കല്യാണത്തിന് ഉള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ഇവിടെ നിന്നും എടുക്കാം എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞതാ. രാവിലെ വരാം എന്നാ അവൾ പറഞ്ഞത്. എന്നിട്ട് ഇതുവരേയും ഞാൻ ആരേയും കണ്ടില്ല. "

"കല്യാണത്തിന് ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കാൻ തനിച്ചാണോ വരുന്നത്. വേറെ ആരും ഇല്ലേ. ?" സുധി ചോദിച്ചു.

"അതൊക്കെ നേരത്തെ എടുത്തു. ഇനി എനിക്കും അവൾക്കും പിന്നെ അവളുടെ ഏട്ടനും ഏട്ടത്തിയമ്മയ്ക്കും പിന്നെ അമ്മയ്ക്കും പിന്നെ ഏതോ കൂട്ടുകാർക്കും അങ്ങനെ ആർക്കൊക്കെയേ എടുക്കാൻ ബാക്കി ഉള്ളൂ. അതിനാ എന്നേ ഇങ്ങനെ പോസ്റ്റ്‌ ആക്കുന്നത്.."

അത് കേട്ട് ശ്യാമ ചിരിച്ചു.

മോഹൻ തുടർന്നു പറഞ്ഞു.

"എന്റെ ചേച്ചി. ചേച്ചിക്ക് ഇതുപോലെ ഒരു സാറിനേയും സാറിന് ഇതു പോലെ ഒരു ചേച്ചിയേയും കിട്ടിയത് ഭാഗ്യം ആണ്. എന്റെ ആളൊരു ടെറർ ആണ്. പക്ഷെ എന്നാലും പാവവും ആണ്."

"എന്താണ് ആളുടെ പേര്..? " സുധി ചോദിച്ചു.

" അമ്മു. ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ അമ്മാളു എന്ന് വിളിക്കും ഞാൻ. അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ അവൾക്ക് വലിയ ദേഷ്യം ആണ്. " മോഹൻ പറഞ്ഞു

"എന്നാൽ ഒന്ന് ഫോൺ ചെയ്തു നോക്കരുതോ..? എന്താ വൈകുന്നത് എന്ന് അറിയാലോ.." ശ്യാമ പറഞ്ഞു.

"അത് ശരിയാ. ഞാൻ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ." എന്ന് പറഞ്ഞു മോഹൻ ഫോൺ എടുത്തു മാറി നിന്നു.

അപ്പോഴേക്കും സുചിത്ര അവിടെ