Chapter Title : Soul Mates 2 [Rahul RK]

പറ്റുന്ന ഏതേലും ഹോട്ടലിൽ നിർത്തിക്കോ.."

"ശരി സാർ.."

ഇത് കേട്ടതും ഉടൻ അവള് പറഞ്ഞു..

"ചേട്ടാ നല്ല വൃത്തി ഉള്ള റസ്റ്റോറൻ്റിൽ നിർത്തിയാൽ മതി.."

അത് പറഞ്ഞ് എന്നെ ഒരു നോട്ടവും...

അവളുടെ നോട്ടവും വർത്താനവും ഒക്കെ എനിക്ക് തീരെ പിടിച്ചില്ലെങ്കിലും തൽക്കാലം ഞാൻ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു...

അങ്ങനെ വഴിയരികിൽ ഉള്ള അത്യാവശ്യം നല്ല ഒരു റസ്റ്റോറൻ്റിൽ ഞങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ആയി വണ്ടി നിർത്തി...

ഉള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ കുറച്ച് സൈഡിലായി കണ്ട ഒരു ടേബിളിൽ പോയി ഇരുന്നു...

പക്ഷേ അവള് അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഒരു പ്രൈവറ്റ് സീറ്റിൽ പോയി ഇരുന്നു... ഏതായാലും അവള് കൂടെ ഇരിക്കാത്തത് നനായി എന്ന് എനിക്കും തോന്നി...

രണ്ടായി ഇരുന്നത് കൊണ്ട് ബില്ലും സെപ്പറേറ്റ് ആയിട്ടാണ് വന്നത്.. അതും നല്ല ഒരു ആശ്വാസം ആയിരുന്നു...
ഇറങ്ങാൻ നേരം അവള് കൗണ്ടറിൽ എന്തോ സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു...

ഒന്ന് റിലാക്സ് ആവൻ ഞാൻ കാറിനടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് അവള് അടുത്തേക്ക് വന്നത്...
പമ്മി പമ്മി ഉള്ള അവളുടെ വരവ് കണ്ടപ്പോ തന്നെ എനിക്ക് എന്തോ പന്തി കേട് തോന്നി...
പക്ഷേ ഞാൻ അവളെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ടാവും അവള് സംസാരിച്ച് തുടങ്ങി...

"അതേ..."

ഞാൻ അപ്പോഴും മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ പോയില്ല...

"അതേ.."

"എൻ്റെ പേര് അതേ എന്നല്ല..."

"ഓകെ.. പക്ഷേ.. എനിക്ക് ഒരു ഹെൽപ് വേണം..."

"എന്ത് ഹെല്പ് .??"

"എനിക്ക് ഒന്ന് ബാത്ത്റൂമിൽ പോണം.."

"അതിനു ഞാൻ എന്ത് ഹെൽപ് ചെയ്യാനാണ്..??"

"ഹോട്ടലിൻ്റെ പുറകിൽ ഒരെണ്ണം ഉണ്ട്.. പക്ഷേ അതിന് കൊളുതില്ല... അവിടെ ഒന്ന് വന്ന് നില്ക്കാമോ.. ആരേലും വന്നാലോ.."

"അത്...."

"പ്ലീസ്...."

"ഹാ ശരി വാ..."

അവള് പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ ആ ബാത്ത്റൂമിൽ കൊളുത്ത് ഇല്ലായിരുന്നു.. ഒടുക്കത്തെ നാറ്റവും.. ഇവളുടെ ജാഡ വച്ച് എന്തെങ്കിലും ഒരു നിവർത്തി ഉണ്ടേൽ ഇവൾ ഇവിടെ പോവില്ല.. പിന്നെ അത്രക്ക് അർജൻ്റ് ആയത് കൊണ്ട് ആവും...

അവള് അകത്ത് കയറിയതും ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കാൻ ഞാൻ പുറത്ത് തന്നെ നിന്നു...

അങ്ങനെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഞങൾ വീണ്ടും കാറിൽ കയറി യാത്ര ആരംഭിച്ചു...
??????????

ബാംഗ്ലൂരിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഏതാണ്ട് നേരം ഇരുട്ടിയിരുന്നു...
ഇതിനിടയിലും ഞാൻ ചെയ്ത സഹായത്തിനു അവള് എന്നോട് ഒരു താങ്ക്സ് പോലും പറയാത്തത് എനിക്ക് നല്ല ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു...