Chapter Title : സുനിത [Smitha]
നാലായി ഇപ്പം! തൊണ്ണൂറ്റി എട്ട് ഒക്ടോബറോ നവംബറോ എങ്ങാണ്ടാ അവരടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞേ!”
അയാളുടെ കൈത്തലം തന്റെ മുല മുഴുപ്പിന്റെ തുടക്കത്തില് അമര്ന്നു. സുനിത അപ്പോള് ആ കൈ എടുത്ത് അകത്തേക്ക് സാരിക്ക് പുറത്ത്, മുലകള്ക്ക് വെച്ച് അയാളുടെ കൈക്ക് മേലെ തന്റെ കൈത്തലം വെച്ചമര്ത്തി.
“പൊങ്ങീല്ലോ സുധിയേട്ടാ...”
അയാളുടെ അരക്കെട്ടില് വളര്ന്നു പൊങ്ങിയ മുഴയില് കവിള് അമര്ത്തി അവള് ചിരിച്ചു.
“കൊച്ച് ഒറക്കം ആരിക്കൂല്ലോ അല്ലെ?”
അയാള് സംശയിച്ച് പ്രശാന്തിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി.
“കൂര്ക്കം വലി കേക്കുന്നില്ലേ...”
സുനിത പറഞ്ഞു.
“മോന് നല്ല ഉറക്കമാ...”
അയാള്ക്കും തോന്നി, പ്രശാന്തിന്റെ കൂര്ക്കംവലി ശബ്ദം കേട്ടപ്പോള്.
“ഞാന് മലര്ന്നു കിടക്കട്ടെ സുധിയേട്ടന്റെ മടീല്?”
അയാളുടെ കൈത്തലം എടുത്ത് ഉമ്മവെച്ച് അവള് ചോദിച്ചു.
“എന്തിനാ?”
അയാള് കുസൃതിക്കണ്ണ് അവള്ക്ക് നേരെ കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അതിനു ഉത്തരമായി അവള് അവള് അയാളുടെ മടിയില് മലര്ന്നു കിടന്നു. എന്നിട്ട് അവള് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഇതുങ്ങളെ രണ്ടിനേം കൊഞ്ചിക്കാന്...”
അയാളുടെ കൈകള് രണ്ടുമെടുത്ത് അവള് പൊങ്ങി ഉയര്ന്നു നില്ക്കുന്ന തന്റെ മുലകളില് വെച്ച് അമര്ത്തി.
“എന്റെ പെണ്ണെ...”
സാരി ബ്ലൌസ്സില് നിന്നും മാറ്റി അയാള് ബ്ലൌസ്സിനകത്ത് ഞെങ്ങിഞ്ഞെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കൂറ്റന് മുലകളിലെക്ക് നോക്കി. കഴുത്തിറക്കം ഒരുപാടുള്ള ബൌസ്സില് അതങ്ങനെ ഞെങ്ങി വീര്ത്ത് നില്ക്കുന്നതിന്റെ അഴക് മതി അയാള്ക്ക് ദേഹം ചൂടാകാന്.
“ഒന്ന് ഉമ്മ വെച്ചേ, ഇപ്പം നോക്കുന്നിടത്ത്...”
“കണ്ട് ഒന്ന് കൊതി മാറീട്ട് ഉമ്മ വെക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു...”
മുഖം താഴേക്ക് കുനിച്ച് അയാള് പറഞ്ഞു.
“പത്തിരുപത്തൊന്നു കൊല്ലമായി കാണുന്നതല്ലേ?”
അയാളുടെ ചുണ്ടുകള് ക്ലീവേജില് അമര്ന്നുരഞ്ഞപ്പോള് അയാളുടെ തലയില് പിടിച്ച് അമര്ത്തി അവള് ചോദിച്ചു.
“എന്നിട്ടും ഇപ്പോഴും കൊതിയോ?”
“നീയെന്നെ പത്തിരുപത്തൊന്നു കൊല്ലമായി കാണുന്നതല്ലേ? നിനക്കെന്നെ മടുത്തോ?”
ഇടയ്ക്ക് ചുണ്ടുകള് വേര്പെടുത്തി അയാള് ചോദിച്ചു.
“ചാകണം ഞാന് അതിന്!”
അയാളുടെ ചുണ്ടുകള് വീണ്ടും മുലകളിലെക്ക് പിടിച്ചുകൊണ്ട് വന്ന് അവിടെ അമര്ത്തി അവള് പറഞ്ഞു.
“അപ്പം നിന്നോടുള്ള എന്റെ ഇഷ്ടോം കൊറയണവെങ്കി ഞാനും ചാകണ്ടേ?”
അത് പറഞ്ഞ് അയാള് അവളുടെ മുലകള് ബ്ലൌസ്സിനു പുറത്ത് കൂടി കശക്കി.
“മുറുക്കെ
💬 Comments
View all comments