Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 8 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം.

ഇടനാഴികളിലെ ആ പഴയ ഫിനോയിൽ ഗന്ധം മാത്യുവിന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറി.

ആ മഞ്ഞിലും മരുന്നിന്റെ ഗന്ധം കലർന്ന കാറ്റ് അയാളെ ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് വീണ്ടും പിടിച്ചു തള്ളി.

​അയാൾ അവിടെനിന്നും ആശുപത്രി ഗേറ്റിന് പുറത്തുള്ള ആ ചെറിയ ചായക്കട ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

പന്ത്രണ്ട് വർഷം മുൻപ്, നീണ്ട ഹോസ്പിറ്റൽ മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം തളർന്ന് ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ ഒരു ഗ്ലാസ് കടുപ്പമുള്ള ചായയ്ക്കായി അയാൾ അഭയം പ്രാപിച്ചിരുന്ന അതേ ഇടം.

കടയുടെ തടിപ്പലകകൾക്ക് പഴയതിനേക്കാൾ കറുപ്പ് നിറം ഏറിയിരിക്കുന്നു.

പുകയേറ്റ് കറുത്ത ആ ചുവരുകൾക്ക് പോലും മാത്യുവിനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ തോന്നി.

​ദൂരെ ആകാശത്ത് മഞ്ഞിനെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് സൂര്യപ്രകാശം പതുക്കെ പടരുന്നുണ്ട്.

വെളിച്ചവും മഞ്ഞും ഒരേസമയം ആ മലഞ്ചെരുവിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറുന്ന ആ കാഴ്ച അതിമനോഹരമായിരുന്നു.

സാധാരണ നിലയിൽ മാത്യു ആസ്വദിക്കുമായിരുന്ന ഒരു കാലാവസ്ഥ.

പക്ഷേ, അമലയുടെ ഓർമ്മകൾ അയാളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കറുത്ത മേഘം പോലെ തളംകെട്ടി നിന്നു.

​കടയുടെ മുന്നിലെ ആ പഴയ ബെഞ്ചിൽ അയാൾ പതുക്കെ ഇരുന്നു.

​കടക്കാരൻ: "എന്താ എടുക്കണ്ടേ സാറേ? ചായ വേണോ?"

​മാത്യുവിനെ ആ പഴയ ജൂനിയർ ഡോക്ടറായി അയാൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

പണ്ടുള്ള ആൾ അല്ല അവിടെ ഉള്ളത് എന്ന് മാത്യുവിനും മനസ്സിലായി.

മാത്യുവിന്റെ വേഷവും ആ പ്രൗഢിയും ഒരു വലിയ നഗരത്തിൽ നിന്നുള്ള അതിഥിയുടേതാണെന്ന് അയാൾ കരുതിക്കാണും.

​മാത്യു: "ഒരു കടുപ്പമുള്ള ചായ.. പഞ്ചസാര കുറച്ച്."

ചായയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ മാത്യുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ആശുപത്രിയുടെ കാഷ്വാലിറ്റി ഭാഗത്തേക്ക് നീണ്ടു.

പന്ത്രണ്ട് വർഷം മുൻപ്, രക്തത്തിൽ കുളിച്ച അമലയെ സ്ട്രെച്ചറിൽ കിടത്തി ആദ്യമായി അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടിച്ചു കയറ്റിയ ആ ദൃശ്യം മാത്യുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.

അതൊരു ആക്‌സിഡന്റ് കേസായിരുന്നു.

റോഡരികിൽ ചോര വാർന്നു കിടന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ജീവനുണ്ടായിരുന്നു.

അന്ന് ആ സർജറി കൃത്യമായി ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ ഇന്നും ജീവനോടെ ഇരുന്നേനെ.

തന്റെ ദേഷ്യവും അശ്രദ്ധയും കൊണ്ട് അവളുടെ ശ്വാസം നിലച്ച ആ നിമിഷം...

​ചൂടുള്ള ചായ ഗ്ലാസ് കയ്യിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും മാത്യുവിന്റെ വിരലുകൾ തണുത്തു മരവിച്ചിരുന്നു.

അയാൾ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.. ഷാജിയേട്ടൻ ഇപ്പോൾ എവിടെയുണ്ടാകും? അയാൾ ചായ കുടിക്കാൻ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വരുമായിരിക്കും. പണ്ട് അവർ ഒരുമിച്ചിരുന്നാണ് ഇവിടെ നിന്ന് ചായ കുടിക്കാറുള്ളത്. ആ പഴയ അറ്റൻഡർക്ക് തന്നെ കാണുമ്പോൾ എന്ത് തോന്നും?

മാത്യു ഗ്ലാസിലെ