Chapter Title : സ്വർണ്ണക്കൂട് [കബനീനാഥ്]

ഉണ്ടല്ലോ…? "
റൂബൻ ആശ്വാസത്തോടെ അവിടെ ഇരുന്നു.

" തളർച്ചയല്ല മാഡം, ഒരുതരം അമ്പരപ്പാണ്. സർജറി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു റൂമിലെത്തിയപ്പോളും ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് തന്നെ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. എങ്ങനെയാണ് മാഡം ഇത്രയും കൃത്യമായി ആ ബ്ലീഡിങ് പോയിന്റ് കണ്ടെത്തിയത്…? ഐ മീൻ, ഇറ്റ് വാസ് ലൈക് മാജിക്... "

സിനി തന്റെ കോഫി കപ്പിൽ പതുക്കെ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു. " അത് മാജിക്കല്ല റൂബൻ. വർഷങ്ങളായുള്ള എക്സ്പീരിയൻസ് ആണ്. പിന്നെ, ആ സമയത്ത് കൈകൾ വിറയ്ക്കാൻ പാടില്ല. മനസ്സ് ശാന്തമായാൽ കൈകൾ തനിയെ പ്രവർത്തിച്ചോളും. നീയും ഇന്നലെ നന്നായി സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. യു ഹാവ് എ ഗുഡ് ഐ ഫോർ ഡിറ്റൈൽസ്… "

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ സംസാരം പതുക്കെ ഹോസ്പിറ്റലിന് പുറത്തുള്ള കാര്യങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി. റൂബൻ തന്റെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. കോട്ടയത്തെ തന്റെ പഴയ തറവാടിനെക്കുറിച്ചും, അവിടെ മീനച്ചിലാറിന്റെ തീരത്ത് ചെലവഴിച്ച കുട്ടിക്കാലത്തെക്കുറിച്ചും അവൻ വാചാലനായി…

" ഫെലിക്സ് പറയാറുണ്ട് മാഡം നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ വല്ലാതെ മാറും എന്ന്. ഇവിടെ കാണുന്ന ഈ ഐയൺ ലേഡി (Iron Lady) അല്ല അവിടെ എന്ന്… " റൂബൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

സിനി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ലാളിത്യമുണ്ടായിരുന്നു. " ഫെലിക്സ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ…? അവൻ ഓരോന്ന് പറയും. പക്ഷേ സത്യമാണ് റൂബൻ... ഈ ദുബായിലെ ജീവിതം നമ്മളെ വല്ലാതെ മെക്കാനിക്കൽ ആക്കും... "

" എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല മാഡം… " റൂബൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

" മാഡത്തിന്റെ ഈ ഗൗരവത്തിന് പിന്നിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ കോട്ടയംകാരിയുണ്ട്… ഇന്നലെ ആ കുഞ്ഞ് കരഞ്ഞപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട ആ ഒരു തിളക്കം... അത് വെറുമൊരു ഡോക്ടറുടെ പ്രൊഫഷണലിസം മാത്രമായിരുന്നില്ല… "

സിനി ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദയായി. തന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ ഇത്രയും വേഗത്തിൽ ഒരാൾ വായിക്കുന്നത് അവൾക്ക് പുതുമയായിരുന്നു. ഫിലിപ്പിന് പോലും തന്റെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം തിരിച്ചറിയാൻ പത്തു വർഷം വേണ്ടിവരുമായിരുന്നു. റൂബന്റെ ആ നിരീക്ഷണം അവളെ അല്പം അസ്വസ്ഥയാക്കിയെങ്കിലും, അത്