Chapter Title : സ്വർണ്ണക്കൂട് [കബനീനാഥ്]

ആയി. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം ഒരു നൊസ്റ്റാൾജിയയാണ് മാൻ… "

റൂബൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി…

" നൊസ്റ്റാൾജിയയല്ല മാം. ആ ഓർമ്മകളാണ് നമ്മുടെ ശരിക്കുള്ള റൂട്ട്സ്… മാം അത് മറന്നു പോകുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഈ സ്ട്രെസ്സ് വരുന്നത്... "

അവൻ പതുക്കെ ടേബിളിന് മുകളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് താളം പിടിച്ചു.

" മാം... ഈ ലൈഫ് മാമിന്നു വേണ്ടത് എല്ലാം നൽകുന്നുണ്ടാകാം. പക്ഷേ മാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഒരുപക്ഷേ ഈ ഒരു ചായയുടെ രുചിയും കടുപ്പമായിരിക്കും…? ബട്ട് ഡോണ്ട് ഗെറ്റിറ്റ് നോ… "

സിനി ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൻ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തുളച്ചു കയറുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി…

" റൂബൻ... ഡോണ്ട് ബി മോറിന്റു പേഴ്സണൽ... ഐ തിങ്ക് ഇറ്റ്സ് ടൈം ടു ഗോ… "

റൂബൻ ഉടനെ തന്നെ തന്റെ ഗൗരവം മാറ്റി. " ഐ ആം സോറി മാഡം. ഞാൻ വെറുതെ ഒരു ഫ്ലോയിൽ പറഞ്ഞു പോയതാണ്. നമുക്ക് പോകാം... "
അവർ എഴുന്നേറ്റു.

പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ആ ലളിതമായ സംസാരവും ആ ചായയുടെ രുചിയും അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉണർവ് അനുഭവപ്പെട്ടു…

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് വായനമുറിയിൽ ലാപ്ടോപ്പുമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

" സിനി, നീ എന്താ ഇത്ര വൈകിയത്…? ഞാൻ എത്ര നേരം വെയിറ്റ് ചെയ്തു… " ഫിലിപ്പ് ഒരല്പം ഈർഷ്യയോടെ ചോദിച്ചു.

" ഒരു എമർജൻസി സർജറി ഉണ്ടായിരുന്നു ഫിലിപ്പ്...
വല്ലാത്ത തലവേദന… " സിനി തന്റെ ബാഗ് സോഫയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.

" വൈ യൂ ഗോട്ട് സ്ട്രെസ്സ്ഡ്…? " ഫിലിപ്പ് വളരെ ലാഘവത്തോടെ ചോദിച്ചു.
സിനി മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… അവൾക്ക് പെട്ടന്നു തോന്നി, ഫിലിപ്പിന് ഒരിക്കലും തന്റെ ചായയുടെ കടുപ്പവും രുചിയും മനസ്സിലാകില്ലെന്ന്.

അവൾ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. റൂബൻ പറഞ്ഞ ആ 'വേരുകളെക്കുറിച്ച്' അവൾ അന്ന് രാത്രി ഒരുപാട് നേരം ആലോചിച്ചു. ആ സ്വർണ്ണക്കൂടിനുള്ളിൽ അവൾക്ക് ആദ്യമായി ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി…

…………………………………………………………………………

ABUDHABI…
അബുദാബിയിലെ ഹോട്ടൽ എമിറേറ്റ്സ് പാലസിൽ വെച്ചാണ് ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റുകളുടെ മിഡിലീസ്റ്റ് റീജിയണൽ കോൺഫറൻസ്