Chapter Title : സ്വർണ്ണക്കൂട് [കബനീനാഥ്]

അവിടെത്തന്നെ നിന്നു… ഫിലിപ്പിന് തന്റെ ചോദ്യത്തിന്റെ ആഴം മനസ്സിലായില്ല. അയാൾക്ക് ജീവിതം എന്നാൽ കൃത്യമായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു കെട്ടിടം പോലെയാണ്… അതിൽ വിള്ളലുകൾ ഉണ്ടാകാൻ അയാൾ അനുവദിക്കില്ല... പക്ഷേ, ആ കെട്ടിടത്തിനുള്ളിൽ വായു സഞ്ചാരം കുറയുന്നത് അയാൾ അറിയുന്നില്ല… അറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്നുമില്ല…!

ഡിന്നർ കഴിഞ്ഞ് വില്ലയിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ ദുബായ് നഗരത്തിലെ വെളിച്ചങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഫിയ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു… സിനി അവളുടെ മുറിയിൽ ചെന്ന് നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു. തന്റെ മകൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയാത്തത് എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് പതുക്കെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു… അതൊരു ആത്മബന്ധമാണ്…

ബെഡ്റൂമിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് തന്റെ ഐപ്പാടിൽ അടുത്ത ദിവസത്തെ അപ്പോയിന്റ്‌മെന്റുകൾ നോക്കുകയാണ്…

" സിനി, നാളെ രാവിലെ എനിക്ക് ഒരു കോൺഫറൻസ് കാൾ ഉണ്ട്… നീ ഫിയയെ സ്കൂളിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യണം. പിന്നെ, നിന്റെ യൂണിറ്റിൽ നാളെ ഒരു പുതിയ ജൂനിയർ ജോയിൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്… ഫെലിക്സിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു… അവന്റെ റെസ്യൂമെ എന്റെ മെയിലിൽ വന്നിരുന്നു… " ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞു.

സിനി ഒന്ന് മൂളി… " ശരി ഫിലിപ്പ്. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം... "

സിനി ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. എല്ലാം ഉണ്ട്, പക്ഷേ എവിടെയോ എന്തോ ഒരു നിശബ്ദത... അവൾക്ക് പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ചെറിയ ശൂന്യത. പക്ഷേ അവൾ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ജീവിതം ഇതുപോലെ തന്നെ മുന്നോട്ട് പോകുമെന്ന് അവൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു….

പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തിൽ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ ഫിലിപ്പ് ബ്രെഡും ഓമ്ലേറ്റും എടുത്തു കൊണ്ട് സിനിയെ നോക്കി “ ഐ ആമ് പ്ലാനിങ്ങ് ഫോർ റിട്ടയർമെന്റ് ആഫ്റ്റർ സം ഇയേഴ്സ്.. ഐ ടോൾഡ് നോ… മാക്സിമം സിക്സ്റ്റി ഫൈവ്… ”

“ ഇനി ഒരു ഏഴെട്ട് വർഷം കൂടി ഇതേപോലെ സർജറി തിയേറ്ററിൽ നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു… " ഫിലിപ്പ് കാപ്പി കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.

സിനി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. " ഫിലിപ്പ് ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഓർത്തോ സർജനാണ്... യൂ ഡോണ്ട് ഹാവ് എ റീപ്ലെയ്സ്മെന്റ്… "

ഫിലിപ്പ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു.