Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍]

പെണ്ണുങ്ങൾ തിരിച്ചു വന്നു. ഞങ്ങളെ കണ്ട്, സ്വന്തം അമ്മയുടെ മാറിയ, സുന്ദരിയായ രൂപവും ,മുഖവും കണ്ടു പെണ്ണ് ചിരിക്കുന്നു.രണ്ടു മൂന്ന് കുഞ്ഞിയുടുപ്പുകൾ ഞാനും ഏട്ടത്തിയും വാവക്ക് നോക്കി വാങ്ങി. ഒന്ന് മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു വേറെഡ്രെസ് നോക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്ത ഏട്ടത്തിയെ ഞാനൊന്ന് കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിക്കാൻ നോക്കി.അതോണ്ട് ഏട്ടത്തി പിന്നെ വേണ്ടാന്നുള്ള വർത്താനം പറഞ്ഞില്ല.

ആകാശനീല കളറുള്ള ഉടുപ്പെടുത്തു വാവക്ക് ഉടുപ്പിച്ചു. സുന്ദരിയായി മുൻ പല്ല് കാട്ടി ചിരിച്ചു, കൗണ്ടറിനു മുകളിലൂടെ എന്നെ താങ്ങി കുഞ്ഞി കാലുകൊണ്ട് നടക്കുന്ന വാവയുടെ പുതിയ രൂപം കണ്ട് ഏട്ടത്തി കണ്ണു നിറക്കുന്ന കണ്ടു. പഴയ ഉടുപ്പ് വളരെ മോശമായിരുന്നു അതോണ്ടാവും! കഷ്ടപ്പാടല്ലായിരുന്നോ ഇത്രകാലം.

എന്തൊരു പാവമാണ് ഏട്ടത്തി എന്ന് ഞാൻ കരുതി പോയി. രണ്ട് ഡ്രസ്സ്‌ വാങ്ങി കൊടുത്ത്താൽ തീർക്കാൻ പറ്റുന്നതല്ല എന്റെ കുടുംബം ആ പാവം മനസ്സിലുണ്ടാക്കി കൊടുത്ത വിഷമവും ,വേദനയും. എനിക്കി പറ്റുന്നപോലെ കൂടെ നിക്കണം. ഭൂമിക്കടിയിലുള്ള എന്ത് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞാലും ആ കയ്യിൽ അതെനിക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുക്കണം .അങ്ങനെയൊക്കെ ഞാനെന്റെ മനസ്സിൽ കണ്ടുകൊണ്ട് ഈ സന്തോഷ കണ്ണീർ കാണിക്കുന്ന ഏട്ടത്തിയെ എന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തി.

എനിക്ക് പിന്നെ ഡ്രസ്സെടുക്കാൻ സമയമൊന്നും വേണ്ടി വന്നില്ല.നീല ജീൻസും, കറുത്ത ഷർട്ടും. ഒറ്റനോട്ടം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഡ്രസ്സ്സിങ് റൂമിൽ പോയി ഷർട്ടിലും പാന്റ്റിലും കേറി വന്നപ്പോ ഏട്ടത്തിയുടെ കണ്ണിൽ നല്ലതാണെന്ന നോട്ടം ആദ്യമേ ഞാൻ കണ്ടു. പിന്നെ എങ്ങനെയുണ്ടെന്നു ചോദിച്ചപ്പോ കൊള്ളാമെന്ന തലയാട്ടൽ. അങ്ങനെ വന്ന പരിവാടി കഴിഞ്ഞു

വാങ്ങിയത് എല്ലാമെടുത്തു വണ്ടിയിൽ കയറ്റി.ഇനിയും വരണമെന്ന് പറഞ്ഞ മീനുവിന് ഒരു ബൈയും പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി.

നേരെ ഒരു ഹോട്ടലിലേക്ക് വിട്ടു. സമയം പന്ത്രണ്ടിനോട്‌ അടുക്കുന്നുണ്ട്. വിശക്കാൻ തുടങ്ങി.നല്ലചൂടും ഇത്ര നേരം ഓടിയതും ടെൻഷൻ അടിച്ചതും എല്ലാമായപ്പോ തൊണ്ട വറ്റിക്കുന്ന ദാഹവും,വിശപ്പും. ഈ ഇടയായി ബിരിയാണിയും മന്തിക്കും ഒക്കെ അപ്പുറം