Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍]

ഒറ്റക്ക് കഴിച്ചോട്ടെ എന്ന് കരുതിയാണ് വാവയെ ഞാൻ എന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തിയത്.ചോറും ,മീനും, പുളീഞ്ചിയും, ഇത്തിരി അച്ചാറും ഉപ്പേരിയും എല്ലാം കുഞ്ഞി വിരൽ കൊണ്ട് വാവ തൊട്ട് നോക്കി വായിലിട്ടു എന്നെ നോക്കും. അപ്പോ ഞാൻ ചെറിയ ഉരുളകൾ ആക്കി ,വാവക്ക് വായിലിട്ടു കൊടുത്തു.

തിന്നാതെ തല വെട്ടിക്കുമ്പോ ഞാൻ അടവുകൾ പലതും കാണിച്ചു കഴിപ്പിക്കും. അങ്ങട്ട് നോക്ക് ,ഇങ്ങട്ട് നോക്ക് ,നല്ലകുട്ടിയല്ലേ എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോ അവസാനം ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ എനിക്കാ കുഞ്ഞി വായ ,വാവ തുറന്ന് തരും. ഇങ്ങനെ കുട്ടികളെ കഴിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടെലും ആദ്യമായി ചെയ്തപ്പോ പറഞ്ഞറിയിക്കാനാത്ത സന്തോഷവും ,കൂടെ ചില്ലറയല്ല ഈ പരിവാടി എന്നും മനസ്സിലായി. ഏട്ടത്തി ഇതെല്ലാം നോക്കി മനസ്സ് നിറഞ്ഞപോലെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരും ഇങ്ങനെ ഒന്നും വാവയെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കിയിട്ടില്ലേ എന്ന തോന്നലായി എനിക്ക്.

ഏട്ടത്തി ചോർ ആർത്തിയോടെ കഴിക്കുന്ന കണ്ടപ്പോ എന്റെ മനസ്സിനൊരു വേദന. ഹോട്ടലിൽ പത്രം കഴുകിയിക്കെയാണ് ജീവിക്കുന്നെ എന്ന് അന്നൊരിക്കൽ ഏട്ടത്തിയെ പറ്റി സെൻന്തിൽ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഓർത്തു. എല്ലാം എന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഈ വാവക്ക് വേണ്ടിയായിരിക്കും.

രണ്ടും മൂന്നും നേരത്തെ വാവയുടെ ഭക്ഷണത്തിനു വേണ്ടി ചിലപ്പോ ഏട്ടത്തി ഒരു നേരം പോലും മര്യാദക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കാണില്ല. ഇത്രേം മെലിഞ്ഞു പോയത് അതാവും. തമ്പുരാട്ടിയ പേടിച്ചാണെൽ നാട്ടുകാർ ആരും സഹായത്തിനു പോലും ഏട്ടത്തിയെ പരികണിക്കില്ല. അമ്മയുടെ ഓരോ വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവങ്ങൾ. നോക്കിക്കോ ശ്രീദേവി നാളെ മുതൽ എന്റെ ഏട്ടത്തിക്ക് അമ്മ തന്നെ മൂന്നും നാലും നേരത്തെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കേണ്ടി വരും. ഇല്ലേൽ ഞാൻ കൊടുപ്പിക്കും.