Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 7 [രാമന്‍]

അനുഷേച്ചി അതേപോലെ വരാനുള്ള ചാൻസ് മിസ്സായി. സമയം നോക്കിയപ്പോ ഞാൻ തലക്ക് കൈ കൊടുത്തുപോയി. പത്തുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.പണ്ടെങ്ങാനും ആയിരുന്നേൽ തമ്പുരാട്ടി കലി തുള്ളി വന്നു മാലപ്പടക്കം പൊട്ടിക്കണപോലെ ഒച്ചയിട്ട് കരയിച്ചേനെ!

ഇന്നലെ നടന്നതെല്ലാം പെട്ടന്ന് മനസ്സിലേക്ക് വന്നു. ഈ കട്ടിലിൽ, എന്റെ വെളുത്ത ബെഡിൽ ചേച്ചിയുടെ വെളുത്ത തുട പൊളിച്ചു വെച്ച് അനുഷേച്ചിയെ കളിച്ചത്. കയ്യിൽ കിടന്നു ചേച്ചിയെന്ത്‌ പുളയലായിരുന്നു കുണ്ണ കേറിയപ്പോ.

അത് കഴിഞ്ഞ് പിന്നെ കള്ളത്തരം കാട്ടുന്ന അമ്മയെ തിരഞ്ഞു പോയതും പേടിച്ചോടി റൂമിൽ വന്നു കിടന്നതും ഓർത്തു ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ മടിച്ചു കിടന്നു.

പെട്ടന്ന് വീണ്ടും മുഴങ്ങുന്ന ശബ്‌ദം കേട്ടു. കാതു കൂർപ്പിച്ചപ്പോ ചേച്ചിയുടെ അല്ല, ചീത്ത പറയുന്ന അമ്മയുടെ സൗണ്ടാണെന്ന് പെട്ടന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി.ഇത്രേ മുഴക്കം മുകളിൽ കിടക്കുന്ന ഞാൻ കേൾക്കണേൽ അമ്മയാരെയോ മുന്നിൽ നിർത്തി പൊരിക്കാണ്. പാവം എന്റെ ചേച്ചിക്കായിരിക്കും. ഈശ്വര! ഏട്ടത്തി എവിടെയാണ്? അമ്മയുടെ മുന്നിലെങ്ങാനും പെട്ടോ.

ബെഡിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി ഡോർ തുറന്നപ്പോ അമ്മയുടെ ചീത്ത ഒന്നുകൂടെ ക്ലിയറായി കേൾക്കാം. “ഞാനെന്തിനാണ് പിന്നെ മാസാ മാസം അവർക്ക്  വേണ്ട പൈസയും സഹായവും കൊടുത്തിവിടെ നിർത്തുന്നത്..ഹേ എന്തിനാണെന്ന്....” ഏട്ടത്തി റൂമിലുണ്ടാവണേ, അമ്മയുടെ മുന്നിലാവരുതേന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു ,അനുഷേച്ചിയുടെ റൂമിൽ നോക്കിയപ്പോ ഏട്ടത്തിയവിടെയില്ല.ബാത്രൂം വാതിൽ തള്ളി തുറന്നപ്പോ ആരുമില്ല. ഇതപ്പോ ഏട്ടത്തിയോടാണ്.ഈശ്വരാ കരഞ്ഞു കണ്ണൊലിപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഏട്ടത്തിയെ കാണാൻ വയ്യ.

അമ്മയുടെ എടുത്ത് നിന്ന് ഏട്ടത്തിയെ രക്ഷിക്കാൻ,ഞാൻ താഴേക്കോടി.

“എല്ലാരും കണക്കാ .എന്നെത്തോൽപ്പിക്കാൻ നടക്കുന്നു..മക്കളും നാട്ടുകാരും കുടുംബക്കാരും എല്ലാരും ”ഡിനിംഗ് റൂമിലേക്ക് കേറി ഞാൻ വന്നപ്പോ കേട്ട സുന്ദരമായ ഡയലോഗ്സ്. തോൽപ്പിക്കാൻ നടക്കുന്ന