Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

ഒരാൾക്ക് സ്വന്തമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പരിമിതമായിരിക്കാം.

ലിച്ചിന്റെ ബോധം പോലും പൂർണമായി നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പാക്കണം. ഭീഷണിയെ തടയണം. പക്ഷേ ഭയത്തിന്റെ പേരിൽ നിരപരാധിയെ കൊല്ലാൻ പാടില്ല.”

“അച്ഛനും അതുതന്നെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നോ?”

ഹരിഹരന്റെ മുഖത്ത് ദുഃഖം തെളിഞ്ഞു.

“ഒരു കാലത്ത്.”

“പിന്നീട്?”

“കറുത്ത വളയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രലോഭനം മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സ് അറിയാമെന്ന അഹങ്കാരമാണ്. ഒരാളുടെ ചിന്ത കേട്ടാൽ അവന്റെ മുഴുവൻ സ്വഭാവവും മനസ്സിലായി എന്ന് ധാരകൻ കരുതും.

പക്ഷേ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഓരോ ചിന്തയും മനുഷ്യന്റെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യമല്ല. കോപത്തിൽ കൊലചെയ്യണമെന്ന് ചിന്തിച്ചവൻ എല്ലാവരും കൊലയാളികളല്ല. ഭയത്തിൽ ഓടിപ്പോകണമെന്ന് തോന്നിയവൻ ഭീരുവല്ല. മഹാദേവൻ ആ വ്യത്യാസം ചിലപ്പോൾ മറന്നു.”

ആദിത്യൻ സ്വന്തം വലതുകൈയിലേക്ക് നോക്കി.

കറുത്ത വളയുടെ ശക്തി ഒരിക്കൽ ഉണർന്നാൽ താനും അങ്ങനെ മാറുമോ?

മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സിലെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട ചിന്തകൾ കാണുകയും അവരെ അതിലൂടെ വിധിക്കുകയും ചെയ്യുമോ?

“എന്നെ ആരാണ് പരിശീലിപ്പിക്കുക?” അവൻ ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ നിന്നെ അധർവ്വവും വളകളുടെ ശക്തിയെങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം എന്നും പഠിപ്പിക്കും. സുമലത നിന്നെ കളരി അഭ്യസിപ്പിക്കും.”

“മുത്തച്ഛൻ സമ്മതിക്കുമോ?”

“അത് പിന്നീട് തീരുമാനിക്കാം.”

“ഞാൻ രണ്ടുമൂന്നു മാസത്തിനുശേഷം നീലകണ്ഠത്തേക്ക് മടങ്ങും.”

ഹരിഹരന്റെ മുഖത്ത് വിചിത്രമായൊരു നിഴൽ തെളിഞ്ഞു.

“അങ്ങനെ സംഭവിക്കട്ടെ എന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം.”

“അതിന്റെ അർഥമെന്ത്?”

“ഇപ്പോൾ നീ പോകില്ല എന്നെനിക്കു തോന്നുന്നു. അത്രതന്നെ.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“നിന്റെ കയ്യിൽ കറുത്ത വളയുണ്ട്. അതിന്റെ ശക്തി എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കണമെന്ന് അറിയില്ല. നിന്റെ അച്ഛനെ കൊന്നത് ആരാണെന്ന് അറിയില്ല. അവർ കറുത്ത വളയുടെ പുതിയ ധാരകൻ നീയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ വഴിയിൽത്തന്നെ