Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

നിന്നെ ആക്രമിക്കും. ചിലപ്പോൾ നിന്നെ കുടുക്കാൻ നിന്റെ മുത്തച്ഛനെയും.”

“മുത്തച്ഛൻ അപകടത്തിലാണെങ്കിൽ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കണമോ?”

“അവനെ സഹായിക്കാൻ ആദ്യം നീ ജീവനോടെ ഇരിക്കണം.”

“എനിക്ക് വെറും ഇരുന്ന് കാത്തിരിക്കാനാവില്ല.”

“കാത്തിരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞില്ല. തയ്യാറാകണമെന്ന് പറഞ്ഞു.”

ഹരിഹരൻ എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.

“ഇന്ന് നീ ഒരു വലിയ വീടിന്റെ അവകാശിയായി മാത്രമല്ല ഉണർന്നത്. കാളികയുടെ ആറു വേട്ടക്കാരിൽ ഒരാളുടെ വംശാവകാശിയായാണ്. കറുത്ത വള നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അതിനോടൊപ്പം ശത്രുക്കളും നിന്നെ കണ്ടെത്തും.”

“എത്ര സമയം വേണം?”

“അടിസ്ഥാനനിയന്ത്രണത്തിന് ഏതാനും ആഴ്ചകൾ. അതിനിടയിൽ സുമലതയുടെ വിവരം വരും. പ്ലാനാശ്ശേരിയിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാകും. ഇപ്പോഴത്തേക്ക് നീ വേദം അഭ്യസിക്ക് ഉണ്ണി.“

“അല്ല… ഈ ശക്തികളെല്ലാം വളകളിൽ ആണെങ്കിൽ എന്തിനാണ് വേദം?”

“വേദങ്ങളിൽ ശക്തിയുണ്ട്. കാളിക പഠിപ്പിച്ചതനുസ്സരിച്ചു വേദം ഒരുവനെ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ സന്നദ്ധനാക്കുന്നു. വാക്കുകൾ ശക്തിയാണ്. ലോഗോസ്. ആ വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതെന്നു അവൾ പഠിപ്പിച്ചു. അതിനാൽ വേദാഭ്യാസം വ്യർത്ഥമല്ല. “

അവൻ അർദ്ധസമ്മതാർദ്ധം മൂളി.

ഹരിഹരന്റെ മുറിയിൽനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ആദിത്യന്റെ മനസ്സിൽ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുതന്നെ വീശുകയായിരുന്നു.

വരാന്തയിലെത്തിയപ്പോൾ ഉച്ചയുടെ വെളിച്ചം കണ്ണിൽ തട്ടി. മുറിക്കുള്ളിലെ എണ്ണവിളക്കിന്റെ മങ്ങിയ പ്രകാശത്തിനുശേഷം പുറത്തെ സൂര്യവെളിച്ചം അസഹ്യമായ തിളക്കമുള്ളതായി തോന്നി. അവൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ അടച്ചുനിന്നു.

ഹരിഹരൻ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും വീണ്ടും മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി.

യക്ഷികൾ.

ലൂപിനുകൾ.

ലിച്ചുകൾ.

കാളിക.

ആറ് വളകൾ.

ആറ് സംരക്ഷകവംശങ്ങൾ.

എല്ലാറ്റിനുമുപരി, തന്റെ ഉള്ളിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ടു വളകൾ.

അവൻ പടികൾ കയറി സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. വഴിയിൽ