Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

ആരെയും കണ്ടില്ല. ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനുശേഷമുള്ള മയക്കത്തിൽ ഇല്ലം മുഴുവൻ നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു. ഇടനാഴിയിലെ പഴയ മരത്തറയിൽ അവന്റെ ചുവടുകളുടെ ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങി.

മുറിയിലെത്തിയ ഉടനെ വാതിൽ അടച്ചു. കുറ്റിയിടണമോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചെങ്കിലും വേണ്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ആരെങ്കിലും വാതിൽ മുട്ടിയാൽ തുറക്കാൻ വൈകുന്നത് സംശയം ജനിപ്പിച്ചേക്കാം.

അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് വീണു.

ഉറങ്ങണം.

അതായിരുന്നു അവന്റെ ആദ്യചിന്ത. മനസ്സ് ശാന്തമാക്കാൻ ഉറക്കം സഹായിക്കുമെന്ന് കരുതി. പക്ഷേ കണ്ണുകൾ അടച്ച നിമിഷം അലമാരയിലെ പൊതിക്കുള്ളിൽ കിടന്നിരുന്ന ഉണങ്ങിയ വിരൽ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.

കരിഞ്ഞ ചർമ്മം.

വളഞ്ഞ നഖം.

വെർവെയിൻ തൊട്ടപ്പോൾ ഉയർന്ന പുക.

അതിനു ശേഷം ജീവനുള്ളതുപോലെ ചലിച്ച വിരൽ.

ആദിത്യൻ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുതുറന്നു.

മുറിയുടെ മുകളിലെ മരക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ കിടന്നു. ഹരിഹരൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം വിശ്വസിക്കണമോ?

ഒരുപക്ഷേ അത് ഒരു വലിയ മായാവിദ്യയായിരിക്കാം.

ഹരിഹരൻ അതിവിദഗ്ധനായ താന്ത്രികനാണ്. ഒരു ഉണങ്ങിയ വിരൽ ചലിപ്പിക്കുന്നതുപോലുള്ള കാഴ്ച സൃഷ്ടിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകുമോ? കറുത്ത പുക, രൂക്ഷഗന്ധം, ചലിക്കുന്ന നഖം എന്നിവയെല്ലാം മന്ത്രപ്രയോഗത്തിലൂടെ സൃഷ്ടിച്ച ഒരു മായയായിരിക്കാം.

തന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടതുകൊണ്ടുമാത്രം അത് സത്യമാവണമെന്നില്ല.

കറുത്ത വളയുടെ ശക്തിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ച മനുഷ്യനാണ് ഹരിഹരൻ. മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സിലേക്ക് ദൃശ്യങ്ങൾ കടത്തിവിടാമെന്ന് പറഞ്ഞതും അദ്ദേഹം തന്നെ. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ആദിത്യൻ കണ്ട വിരലും മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഒരു കാഴ്ചയായിക്കൂടേ?

എന്നാൽ ആ സംശയം അധികനേരം നിലനിന്നില്ല.

അത് വെറും കാഴ്ചയായിരുന്നില്ല.

ആ ഗന്ധം അവൻ അനുഭവിച്ചിരുന്നു. റുധിരഹാരി തൊട്ടപ്പോൾ ഉയർന്ന ശബ്ദം കേട്ടിരുന്നു. വിരൽ ചലിച്ച നിമിഷം മേശപ്പുറത്തെ പൊടി മാറിയത് കണ്ടിരുന്നു.

എല്ലാറ്റിനുമപ്പുറം, അതു കണ്ടപ്പോൾ