Chapter Title : ഹരിഹരം [കത്തനാർ]

“ഞാൻ ഇത് ശരിയായി ചെയ്യുന്നില്ലേ?”

“പതിനഞ്ചുവർഷം ഉപയോഗിക്കാത്ത ഒരു അവയവം ആദ്യദിവസം തന്നെ പൂർണമായി പ്രവർത്തിക്കുമോ?”

“ഇത് അവയവമാണോ?”

“നിന്റെ ജീവസ്പന്ദനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ അങ്ങനെതന്നെ കരുതാം.”

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.

പുലർച്ചെ അഞ്ചിന് പരിശീലനം തുടങ്ങി. ശുദ്ധിക്രമങ്ങൾ, ജപം, വേദപഠനം, അഥർവത്തിലെ ഔഷധമന്ത്രങ്ങൾ, സംരക്ഷണസൂക്തങ്ങൾ, മനസ്സിനെ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന അഭ്യാസങ്ങൾ. അതിനു ശേഷമാണ് കറുത്ത വളയുടെ പരിശീലനം.

ആദ്യവാരം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആദിത്യന് കറുത്ത വളയുടെ മങ്ങിയ രൂപം ഏതാനും ശ്വാസനേരം നിലനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞു. യഥാർത്ഥ ലോഹംപോലെ അല്ല. കൈത്തണ്ടയിൽ പതിഞ്ഞ കറുത്ത പ്രകാശത്തിന്റെ വൃത്തംപോലെ.

ഹരിഹരന്റെ മുന്നിൽ അവൻ കറുത്ത വള മാത്രമാണ് പ്രകടമാക്കിയത്.

രാത്രിയിൽ എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയശേഷം മുറിയുടെ വാതിൽ അടച്ച് വെളുത്ത വളയെയും വിളിച്ചുവരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.

അത് കറുത്ത വളയെക്കാൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

കറുത്ത വള മനസ്സിന്റെ ആഴത്തിൽനിന്ന് ഉയരുന്നതുപോലെ തോന്നി. വെളുത്ത വള ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തുനിന്നും ഒരേസമയം ഉണരുന്നതുപോലെ. എല്ലുകളിലൂടെയും പേശികളിലൂടെയും ചൂട് സഞ്ചരിച്ചു. ഹൃദയമിടിപ്പ് മന്ദമായെങ്കിലും ഓരോ മിടിപ്പും ശക്തമായി.

ആദ്യരാത്രിയിൽ വെളുത്ത അടയാളം മാത്രം തെളിഞ്ഞു.

മൂന്നാം രാത്രിയിൽ കൈത്തണ്ടയ്ക്ക് ചുറ്റും പാൽനിറമുള്ള മങ്ങിയ വൃത്തം രൂപപ്പെട്ടു.

ആറാം രാത്രിയിൽ അത് ഏതാനും നിമിഷം ദൃഢമായി നിലനിന്നു.

ആ സമയത്ത് അവൻ മേശയുടെ അരികിൽ കൈവെച്ചപ്പോൾ പഴയ കട്ടിയുള്ള മരത്തിൽ വിരലുകളുടെ അടയാളം പതിഞ്ഞു. ഞെട്ടിപ്പോയ ആദിത്യൻ ഉടൻ വള പിൻവലിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ എന്തു പറയുമെന്ന് ഭയപ്പെട്ടു. അതിനാൽ മേശയുടെ സ്ഥാനം മാറ്റി അടയാളം ചുമരിനരികിലാക്കി.

രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ രണ്ടു വളകളെയും ഒരു പരിധിവരെ പ്രകടമാക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞു. ഹരിഹരന്റെ