Chapter Title : സുമലതം [കത്തനാർ]

ആ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.

ആറു ലൂപിനുകൾ.

ഒരേയൊരു വളധാരകൻ.

ഹരിഹരൻ വെറും ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയാണോ? അതോ വളകളുടെ ശക്തി ശരിക്കും അത്ര വലുതാണോ?

ഹരിഹരൻ നേരത്തേ യക്ഷികളെയും ലൂപിനുകളെയും ലിച്ചുകളെയും വേട്ടയാടാനാണ് വളകൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ വളധാരകർ ആ ജീവികളെക്കാൾ ശക്തരാണെന്ന് ഇത്ര വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിൽ വെളുത്ത വളയില്ല.

ശരീരത്തിന്റെ ശക്തി നൽകുന്നത് വെളുത്ത വളയാണെന്നാണ് പറഞ്ഞത്. എന്നിട്ടും മഞ്ഞവള മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ ശരീരം ആ അലമാരിയിൽ ഇടിച്ചുതകർന്നിട്ടും ഉയർത്തുവാരാനും കൂടാതെ തന്നെ ഒറ്റക്കൈകൊണ്ട് കഴുത്തിൽ പിടിച്ചുയർത്താനും കഴിഞ്ഞു.

ആദിത്യന്റെ മനസ്സിൽ ആ തിരിച്ചറിവ് വളർന്നു.

വളധാരകർ ലൂപിനുകളേക്കാൾ ശക്തരാണ്. ഒരുപക്ഷേ യക്ഷികളേക്കാളും.

ഇത് വെളുത്ത വളയുടെ ശാരീരികശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യം മാത്രമല്ല. മഞ്ഞവള ആത്മാവിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതാണ്. എന്നിട്ടും അതിന്റെ ധാരകനായ ഹരിഹരന് ഒരു ലൂപിന്റെ വേഗത്തെയും ശക്തിയെയും നിസാരമായി കാണാനാകുന്നു.

അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഓരോ വളയിലും അതിന്റെ പ്രധാനശക്തിക്കപ്പുറം മറ്റൊരു അടിസ്ഥാനശക്തിയുണ്ടോ?

ധാരകന്റെ ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും സ്വാഭാവികപരിധിക്കപ്പുറം ഉയർത്തുന്ന പൊതുസ്വഭാവം?

അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ശാരീരികമായ ശക്തികൾ പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന വെളുത്ത വളയുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി എത്രത്തോളം ആയിരിക്കും?

ഹരിഹരൻ തന്നെ അതിനുവേണ്ടി നീലകണ്ഠത്ത് മനയുടെ രഹസ്യഅറകൾ പരിശോധിച്ചു. അതു ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി തന്നെ കൊല്ലാനും തയ്യാറായി.

അദ്ദേഹം ഇതിനകം ഒരു ലൂപിനെക്കാൾ ശക്തനാണെങ്കിൽ, വെളുത്ത വള എന്തിനാണ് ഇത്ര അത്യാവശ്യം?

ഉത്തരം ഒന്നേയുള്ളൂ.

താൻ ഇതുവരെ വെളുത്ത വളയുടെ പുറംതലം മാത്രമാണ് സ്പർശിച്ചിട്ടുള്ളത്.

കട്ടിൽ ഉയർത്തിയത്.

കല്ലു നീക്കിയത്.

മുറിവുകൾ വേഗത്തിൽ ഭേദമായത്.

ചൂടിൽ പൊള്ളാതിരുന്നത്.

അവ പ്രധാനശക്തികളല്ല. വളയുടെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ ചെറിയ പ്രതികരണങ്ങൾ മാത്രം.

അതിന്റെ