Chapter Title : സുമലതം [കത്തനാർ]

പിന്നിട്ടശേഷം നിന്നു.

“പക്ഷേ നീ ചെയ്തത് ശരിയായിരുന്നു.”

ആദിത്യൻ അവളെ നോക്കി.

“വിഷത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് പൂർണമായി നിർത്താതെ മന്ദമാക്കിയത് നല്ല നിയന്ത്രണമായിരുന്നു. പൂർണമായി തടഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ പിന്നീട് ഒരുമിച്ച് രക്തത്തിലേക്കു കയറാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. നീ ശരീരത്തെ സ്വന്തം ജോലി ചെയ്യാൻ അനുവദിച്ചു.”

ആദിത്യന്റെ മുഖത്ത് സംതൃപ്തി തെളിഞ്ഞു.

“അപ്പോൾ അഭിനന്ദിച്ചതുതന്നെയല്ലേ?”

“അങ്ങനെ കരുതേണ്ട.”

സുമലത വീണ്ടും നടന്നു.

ആദിത്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പിന്നാലെ പോയി.

അത്തരം പാഠങ്ങളിലൂടെയാണ് അടുത്ത മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയത്.

കളരിപ്പുരയിലെ പരിശീലനം ഓരോ ദിവസവും കൂടുതൽ കഠിനമായി. ആദിത്യന്റെ ശരീരം വേഗത്തിൽ പഠിച്ചു. നീലകണ്ഠത്ത് മനയിൽ ലഭിച്ച അടിസ്ഥാനപരിശീലനം മോശമായിരുന്നില്ല. ചുവടുകൾ അറിയാമായിരുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ തുലനം സംരക്ഷിക്കാൻ അറിയാമായിരുന്നു. വാൾ, കുന്തം, വടി എന്നിവ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അടിസ്ഥാനവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ പുതുശ്ശേരിയിലെ പരിശീലനം മറ്റൊരു ലോകമായിരുന്നു.

സുമലത ഓരോ ചലനത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനം ചോദിച്ചു.

എന്തിനാണ് ഈ ചുവട്?

എന്തുകൊണ്ടാണ് കൈ ഈ കോണിൽ ഉയർത്തുന്നത്?

എതിരാളിയുടെ കണ്ണാണോ നോക്കേണ്ടത്, തോളാണോ?

പ്രഹരം തടയുന്നതാണോ നല്ലത്, അതിൽനിന്ന് മാറുന്നതാണോ?

നിലത്തുവീണാൽ ആദ്യം സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് തലയോ ആയുധമോ?

ഉത്തരങ്ങൾ അറിയാമെന്ന് ആദിത്യൻ കരുതിയ പല കാര്യങ്ങളിലും അവൻ തെറ്റി.

പരിശീലനത്തിന്റെ ആദ്യമാസങ്ങളിൽ ഗൗരിയും പാർവ്വതിയും മായയും അവനെ ആവർത്തിച്ചു തോൽപ്പിച്ചു. അവരുടെ ചലനങ്ങൾ അവനേക്കാൾ വേഗമുള്ളതുകൊണ്ടല്ല. ആദിത്യൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചുവടുകൾ അവർക്കു മുൻകൂട്ടി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്.

അവൻ വലതുകാൽ മുന്നോട്ടുവച്ചാൽ അടുത്ത പ്രഹരം ഏതാണ് എന്നു ഗൗരിക്ക് മനസ്സിലാകും.

തോൾ ചെറുതായി താഴ്ത്തിയാൽ ആദിത്യൻ പിടിക്കാൻ വരുന്നതാണെന്ന് പാർവ്വതി തിരിച്ചറിയും.

ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്കെടുത്ത രീതി കണ്ടാൽ മായ അവൻ