Chapter Title : സുമലതം [കത്തനാർ]

അവൻ അകത്തേക്കു കയറാൻ ഒരുങ്ങി. പിന്നെ നിന്നു.

സുമലതയുടെ പാഠം ഓർത്തു.

ശരിയായ സമയം.

ശരിയായ അധികാരം.

അവൻ അവിടെനിന്ന് മാറി.

പക്ഷേ ആ രാത്രി സ്വന്തം മുറിയിൽ ഇരുന്ന് ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.

കാരണവനായശേഷം അഞ്ജനയെയും അപർണയെയും അമൃതയെയും ആരും രണ്ടാംതരക്കാരായി കാണാൻ അനുവദിക്കില്ല.

ലളിതയും മാലിനിയും ഈ വീട്ടിലെ മക്കളാണ്.

എന്നാൽ അഞ്ജനയും ഈ വീട്ടിലെ വിധവയാണ്.

അപർണയും അമൃതയും പുതുശ്ശേരി രക്തത്തിൽ ജനിച്ചവരാണ്.

അവർക്ക് കാരുണ്യം വേണ്ട.

അവകാശം വേണം.

അതിന് വികാരത്തിന്റെ പേരിൽ ഉത്തരവിടുന്നത് മാത്രം പോരാ. രേഖകളിൽ മാറ്റം വരുത്തണം. സ്വത്തിലും വരുമാനത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും സുരക്ഷയിലും ഉറപ്പുണ്ടാകണം.

ആദിത്യൻ ഇല്ലത്തിന്റെ പഴയ അവകാശരേഖകൾ പഠിച്ചു.

വിധവകൾക്കുള്ള വിഹിതം.

പെൺമക്കൾക്കുള്ള അവകാശം.

കുടുംബവിഹിതത്തിൽനിന്ന് ആരെല്ലാം ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

കാരണവന് മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന നിയമങ്ങൾ.

കുടുംബസഭയുടെ അനുമതി ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ.

സാവിത്രി അതു ശ്രദ്ധിച്ചു.

“ഇത്രയും പഴയ രേഖകൾ എന്തിനാണ് വായിക്കുന്നത്?”

“കാരണവനായശേഷം അറിയേണ്ടതല്ലേ.”

“പതിനെട്ടു തികയുന്നതിനു മുൻപേ നീ വൃദ്ധനെപ്പോലെ ചിന്തിക്കുന്നു.”

“മുത്തശ്ശി തന്നെയല്ലേ ഇതെല്ലാം പഠിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞത്?”

“പഠിക്കണം. പക്ഷേ ജീവിക്കാനും മറക്കരുത്.”

സാവിത്രിയുടെ മുടി പൂർണമായി വെളുത്തിരുന്നു. മൂന്നു വർഷം അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വ്യക്തമായ അടയാളങ്ങൾ വരച്ചിരുന്നു. നടക്കുമ്പോൾ പഴയ വേഗമില്ല. പടികൾ കയറാൻ പലപ്പോഴും കൈത്താങ്ങ് വേണം. എന്നിട്ടും ശബ്ദത്തിലെ ഉറപ്പ് കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ആദിത്യന്റെ പതിനെട്ടാം ജന്മദിനത്തിന് ഒരാഴ്ച മുൻപ് അവൾ അവനെ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു.

സന്ധ്യാസമയമായിരുന്നു.

ജനാലയ്ക്കു പുറത്തു മഴപെയ്യുന്നു. മുറിയിൽ വലിയ വിളക്ക് തെളിഞ്ഞിരുന്നു. സാവിത്രി കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്നു. അരികിൽ കണക്കുപുസ്തകങ്ങളും ചില പഴയ