Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

മോതിരം അവന്റെ വലതുകൈയിലെ വിരലിൽ അണിയിച്ചു.

“ഇന്നുമുതൽ,” പ്രധാനപൂജാരി പ്രഖ്യാപിച്ചു, “ആദിത്യൻ പുതുശ്ശേരി എന്ന ഈ ഇല്ലത്തിന്റെ സർവ്വാധികാരമുള്ള കാരണവർ.”

കുരവ ഉയർന്നു.

ചെണ്ട മുഴങ്ങി.

ചുറ്റും നിന്നവർ കൈകൂപ്പി.

അപർണയും അമൃതയും സന്തോഷത്തോടെ പരസ്പരം കൈപിടിച്ചു. മീര മറ്റുള്ളവർ ഗൗരവം പാലിക്കുന്നതു മറന്ന് കൈയടിച്ചു. സാവിത്രി അത് തടഞ്ഞില്ല.

ലളിതയുടെ മുഖത്ത് അഭിമാനമുണ്ടായിരുന്നു. മാലിനിയും പുഞ്ചിരിച്ചു. ഗൗരിയും പാർവ്വതിയും മായയും ആദിത്യനെ പുതിയൊരു കൗതുകത്തോടെ നോക്കി.

അഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

സുമലത നേരിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലകുനിച്ചു.

അപ്പോഴാണ് ആദിത്യന്റെ നോട്ടം വിഷ്ണുവിൽ പതിച്ചത്.

മാലിനിയുടെ ഭർത്താവ് മറ്റുള്ളവരുടെ അരികിൽ കൈകൂപ്പിനിന്നിരുന്നു. ചുണ്ടിൽ മര്യാദാപുഞ്ചിരി. പക്ഷേ ആദിത്യനെ കാരണവനായി പ്രഖ്യാപിച്ച നിമിഷം അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ വളരെ ചെറിയൊരു അസന്തോഷം തെളിഞ്ഞിരുന്നു.

ക്ഷണനേരം മാത്രം.

അടുത്ത നിമിഷം അത് മറഞ്ഞു.

ആദിത്യൻ അതിനെ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചെങ്കിലും ഗൗരവമായി എടുത്തില്ല. മഹാദേവന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം ഇല്ലത്തിന്റെ വ്യാപാരകാര്യങ്ങളിൽ വിഷ്ണുവും രാമനും സഹായിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ അധികാരവും പതിനെട്ടുകാരനായ ആദിത്യനിലേക്കു മടങ്ങുന്നു. സ്വത്തും കണക്കുകളും തീരുമാനങ്ങളും ഇനി അവന്റെ ഒപ്പില്ലാതെ മുന്നോട്ടുപോകില്ല.

അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്ക സ്വാഭാവികമാണ്.

മനസ്സിലെ ഓരോ അസന്തോഷവും വഞ്ചനയല്ലെന്ന് സുമലത പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അവന്റെ നോട്ടം അടുത്തതായി നന്ദനയിലെത്തി.

അവൾ ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ പിന്നിൽ ബാലാമണിയുടെ അരികിൽ നിന്നിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർ ആദരവോടെ നോക്കുമ്പോൾ അവൾ മാത്രം ചുണ്ടുകൾ മുന്നോട്ടുതള്ളി പരിഹാസഭാവം കാണിച്ചു.

വലിയ കാരണവർ.

ആ മുഖം അതാണ് പറയുന്നത്.

ആദിത്യന്റെ ഉള്ളിൽ അറിയാതെ കുസൃതി ഉണർന്നു.

ഇന്നുമുതൽ ഈ ഇല്ലത്തിന്റെ കാരണവർ താനാണ്. കളരിയിൽ മൂന്നു വർഷം തന്നെ നിലത്തിട്ടവളോട്