Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

അതിന്റെ ശക്തി കാണിക്കണം.

അവൻ പുരികമുയർത്തി അവളെ നോക്കി.

നന്ദനയും അതേ ഭാവത്തിൽ പുരികമുയർത്തി.

ശേഷം കൈപ്പത്തി നിലത്തേക്കു തിരിച്ച് ചെറുതായി താഴ്ത്തി.

നാളെ വീണ്ടും നീ നിലത്താവും.

അവളുടെ സന്ദേശം വ്യക്തമായിരുന്നു.

ആദിത്യൻ ചിരിയടക്കാൻ മുഖം തിരിച്ചു.

സ്ഥാനാരോഹണചടങ്ങ് അവസാനിച്ചെങ്കിലും ദിവസത്തെ പരിപാടികൾ അവസാനിച്ചില്ല.

യഥാർഥത്തിൽ അതിനുശേഷമാണ് ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ ഘട്ടം ആരംഭിച്ചത്.

പുതിയ കാരണവർ ഇല്ലത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന ഓരോ വിഭാഗത്തെയും ഔദ്യോഗികമായി കാണണം.

ആദ്യം വീട്ടിലെ സ്ഥിരം ജോലിക്കാർ.

കാർത്യായനി മുന്നോട്ടുവന്നു. വർഷങ്ങളുടെ പരിചയം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും ആ ദിവസം അവൾ ഔപചാരികമായി കൈകൂപ്പി.

“ഉണ്ണിത്തമ്പുരാനേ.”

“ഇന്ന് മാത്രം ഇങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ മതി,” ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു. “നാളെമുതൽ പഴയതുപോലെ ഉണ്ണീന്ന് വിളിച്ചോളൂ.”

അവളുടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസമുള്ള പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

തങ്കവും രാധയും മിനിയും വന്നു. തുടർന്ന് അടുക്കളയിലെ മറ്റു സ്ത്രീകൾ. തോട്ടം നോക്കുന്നവർ. വണ്ടിക്കാർ. രാത്രികാവൽക്കാർ.

അതിനുശേഷം പത്തായപ്പുരയിലെ ജീവനക്കാർ.

ബാലാമണി ഓരോരുത്തരെയും പരിചയപ്പെടുത്തി. നെല്ലിന്റെ അളവ് നോക്കുന്നയാൾ. വിത്തുകൾ വേർതിരിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ. ജലച്ചാലുകളുടെ മേൽനോട്ടക്കാരൻ. കാളവണ്ടികൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നവർ.

ആദിത്യൻ ഓരോ പേരും കേട്ടു.

കറുത്ത വള ഉണർത്തിയാൽ എല്ലാ പേരുകളും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഓർമയിൽ പതിപ്പിക്കാം. എന്നാൽ അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. സാധാരണ മനസ്സുകൊണ്ട് ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആവശ്യമുള്ളിടത്ത് കേശവനോട് പേരുകൾ ആവർത്തിക്കാൻ പറഞ്ഞു.

പിന്നീട് വയലുകളിലെ തൊഴിലാളികളുടെ കുടുംബങ്ങൾ.

അവർ കൂട്ടങ്ങളായി വന്നു.

ചിലർ ആദിത്യനെ കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു. മറ്റുള്ളവർ ആദ്യമായാണ് അടുത്തുനിന്നു കാണുന്നത്. വയോധികർ ആശീർവദിച്ചു. കുട്ടികൾ അവനെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി. ചിലർക്ക് വലിയ ഇല്ലത്തിന്റെ കാരണവർ പതിനെട്ടുകാരനായിരിക്കുമെന്നത് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.

ഓരോ