Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

കുടുംബത്തിനും പറയാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.

തെക്കേ വരമ്പിലെ ജലച്ചാൽ ഇടിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മഴയിൽ ഒരു തൊഴിലാളിയുടെ വീടിന്റെ മേൽക്കൂര തകർന്നു.

സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾക്ക് പുസ്തകങ്ങൾ വേണം.

വയോധികനായ ഒരാളുടെ ചികിത്സയ്ക്കു സഹായം ആവശ്യമാണ്.

കഴിഞ്ഞ മാസത്തെ കൂലി കണക്കിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

പത്തായപ്പുരയിൽ സൂക്ഷിച്ച പഴയ ധാന്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഈർപ്പം പിടിച്ചേക്കാം.

ആദിത്യൻ ഓരോ കാര്യവും കേട്ടു. കേശവൻ കുറിപ്പെടുത്തു.

ഒരു ഘട്ടത്തിൽ സാവിത്രി ഇടപെട്ടു.

“ഇതെല്ലാം ഇന്നുതന്നെ തീരുമാനിക്കേണ്ടതില്ല. ആദ്യം പരിശോധിക്കണം.”

“അറിയാം, മുത്തശ്ശീ.”

എങ്കിലും ചില കാര്യങ്ങളിൽ അവൻ ഉടൻ നിർദേശം നൽകി.

മേൽക്കൂര തകർന്ന വീടിന് മഴ വീണ്ടും ശക്തമാകുന്നതിനു മുൻപ് അറ്റകുറ്റപ്പണി നൽകണം.

പഠിക്കുന്ന കുട്ടികൾക്ക് പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങണം.

ചികിത്സ കാത്തിരിക്കാനാവില്ല.

മറ്റുള്ള വിഷയങ്ങൾ കണക്കുകൾ പരിശോധിച്ചശേഷം.

സാവിത്രിയുടെ മുഖത്ത് സംതൃപ്തി തെളിഞ്ഞു. കേശവൻ വിനയത്തോടെ തലകുലുക്കി.

ഉച്ചയോടടുത്തിട്ടും ആളുകളുടെ നിര അവസാനിച്ചില്ല. ഗ്രാമജംഗ്ഷനിലെ കടകൾ നോക്കുന്നവർ വന്നു. നഗരത്തിലെ വ്യാപാരസ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികൾ വന്നു. ക്ഷേത്രജീവനക്കാർ, കൃഷിപ്പണിക്കാർ, പഴയ കുടിയാന്മാരുടെ കുടുംബങ്ങൾ, ഇല്ലത്തിന്റെ സഹായത്തിൽ പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർഥികൾ.

ആദിത്യന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു.

കാലുകൾ വേദനിച്ചു.

എന്നിട്ടും ഓരോരുത്തരെയും നോക്കി സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പേരുകൾ ചോദിച്ചു. ആരുടെയെങ്കിലും പ്രശ്നം ശ്രദ്ധയില്ലാതെ കേട്ടുവെന്ന തോന്നൽ വരാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

അവസാനത്തെ കുടുംബവും പടിപ്പുര വിട്ടപ്പോൾ സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാറോട്ടു ചെരിഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു.

ആദിത്യൻ ദീർഘമായി ശ്വാസം വിട്ടു.

“ഇനി ഭക്ഷണം കഴിക്കാമോ?”

സാവിത്രി ചിരിച്ചു.

“വിശക്കുന്നുണ്ടോ?”

“രാവിലെമുതൽ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ.”

“കാരണവന് ആദ്യം കടമ. പിന്നെ ഭക്ഷണം.”

“സ്ഥാനമേറ്റ ആദ്യദിവസംതന്നെ രാജിവെച്ചാലോ എന്ന് ആലോചിക്കുന്നു.”

അരികിലുണ്ടായിരുന്ന മീര