Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

ചിരിച്ചു.

“അപ്പോൾ ഞാൻ കാരണവരാകാം.”

“നീ ആദ്യം പത്തായപ്പുരയിൽ കുടുങ്ങാതെ പുറത്തുവരാൻ പഠിക്കൂ,” മായ പറഞ്ഞു.

“അതിനു കാരണവനാകുന്നതുമായി എന്തു ബന്ധം?”

മീരയുടെ ഗൗരവമുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നവരും ചിരിച്ചു. ദിവസത്തെ ഔപചാരികതയ്ക്കിടയിൽ ആദ്യമായി അന്തരീക്ഷം ലഘുവായി.

എന്നാൽ സാവിത്രി ആദിത്യനെ ഭക്ഷണശാലയിലേക്കു പോകാൻ അനുവദിച്ചില്ല.

“ഇനിയും ഒരു ദീക്ഷ ബാക്കിയുണ്ട്.”

അവന്റെ മുഖത്തെ പ്രതീക്ഷ മങ്ങി.

“ഇനിയും ഉണ്ടോ?”

“പള്ളിമേടയിലെ സ്ഥാനദീക്ഷ.”

ആ പേര് കേട്ട നിമിഷം ആദിത്യന്റെ ജാഗ്രത തിരിച്ചുവന്നു.

അവൻ സുമലതയെ നോക്കി. അവൾ അകലെയായി അഞ്ജനയോടു സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ആദിത്യന്റെ നോട്ടം മനസ്സിലായതുപോലെ സുമലത തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

“ആ ദീക്ഷയ്ക്ക് കാരണവനെ കൊണ്ടുപോകേണ്ടത് കുടുംബത്തിലെ മുതിർന്ന പുരുഷനാണ്,” സാവിത്രി പറഞ്ഞു. “മഹാദേവനും ഹരിദേവനും ഇല്ല. ഹരിഹരൻ എവിടെയാണെന്നറിയില്ല. ആണുങ്ങളാരുമില്ല. എനിക്ക് പള്ളിമേടവരെ നടക്കാനും പടികൾ കയറാനും കഴിയില്ല.”

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു.

“അതുകൊണ്ട് ലളിത നിന്നെ കൊണ്ടുപോകും.”

മൂത്ത അത്ത മുന്നോട്ടുവന്നു.

“ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം, അമ്മേ.”

മാലിനിയുടെ മുഖത്ത് നിമിഷനേരം അസന്തോഷം തെളിഞ്ഞു. ഉടൻ മറച്ചു. മൂത്ത മകൾക്ക് ലഭിച്ച കുടുംബചുമതലയാണെന്ന് അവൾക്കും അറിയാം.

ആദിത്യൻ സുമലതയിലേക്കു വീണ്ടും നോക്കി.

അവൾ ഇടപെട്ടില്ല.

പള്ളിമേടയുടെ യഥാർഥ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന ഒരാൾ സുമലതയാണ്. എന്നാൽ കുടുംബത്തിന്റെ കണ്ണിൽ അവൾ ഹരിദേവന്റെ വിധവ മാത്രം. പുതുശ്ശേരി രക്തത്തിൽ ജനിച്ചയാളല്ല. അതിനാൽ ഔദ്യോഗിക ദീക്ഷയിൽ അവൾക്കു സ്ഥാനമില്ല.

ലളിത ഒരു പിച്ചളവിളക്കെടുത്തു.

“വരൂ, ഉണ്ണീ.”

അവർ രണ്ടുപേരും ഇല്ലത്തിന്റെ പിന്നിലെ തോട്ടത്തിലേക്കു നടന്നു. അവൻ അവളുടെ പിറകെ, മുൻപിൽ സാരിയിൽ തുള്ളിച്ചാടുന്ന നിതംബങ്ങൾ നോക്കി നടന്നു.

പുലർച്ചെയുണ്ടായ