Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

മഴ കാരണം മണ്ണിൽ ഈർപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ഇലകളുടെ അറ്റങ്ങളിൽ വെള്ളത്തുള്ളികൾ. കാവിനരികിലെത്തിയപ്പോൾ പുറത്തുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ കുറഞ്ഞു. പള്ളിമേടയുടെ മേൽക്കൂര മരങ്ങൾക്കിടയിൽനിന്നു പതുക്കെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ആ കെട്ടിടം കാണുമ്പോഴെല്ലാം ആദിത്യന്റെ ഉള്ളിൽ പല ഓർമകളും ഒരുമിച്ച് ഉണരും.

കറുത്ത വള ആദ്യമായി സ്പർശിച്ച ദിവസം.

ഭാവിയുടെ മങ്ങിയ ദൃശ്യം.

ഹരിഹരന്റെ കഥകൾ.

മഞ്ഞവള.

തന്റെ കൈയിൽ മിടിച്ചിരുന്ന ഹൃദയം.

ലളിതയ്ക്ക് അതൊന്നും അറിയില്ലെന്നു തോന്നി. അവൾ സ്വാഭാവികമായി മുന്നോട്ടുനടന്നു. പ്രധാനവാതിൽ തുറന്ന് മുകളിലെ പൂജാമുറിയിലേക്കു കയറി.

ഭൂഗർഭമുറിയിലേക്കുള്ള രഹസ്യവാതിലിനരികിലേക്കു പോലും അവൾ പോയില്ല.

ആദിത്യൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.

ലളിതയ്ക്ക് അകത്തെ യഥാർഥ പൂജാമുറിയെക്കുറിച്ച് അറിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പിക്കാനാവില്ല. പക്ഷേ അവൾ അവിടേക്കു കടക്കാറില്ല. ഒരുപക്ഷേ പ്രവേശിക്കാൻ അനുമതിയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ അറിയുന്നതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുന്നു.

മുകളിലെ പൂജാമുറി വൃത്തിയാക്കിയിരുന്നു. നടുവിൽ വലിയൊരു നിലവിളക്ക്. അതിനു ചുറ്റും ചുവന്ന മണ്ണുകൊണ്ട് വൃത്തം വരച്ചിരുന്നു. വൃത്തത്തിന്റെ പുറംഭാഗത്ത് എട്ടു ചെറുവിളക്കുകൾ.

ലളിത പ്രധാനവിളക്കിൽനിന്ന് ഓരോ ചെറുവിളക്കും തെളിച്ചു.

“വൃത്തത്തിന്റെ നടുവിൽ നിൽക്കൂ.”

ആദിത്യൻ അനുസരിച്ചു.

“ഞാൻ കാണിക്കുന്ന ചുവടുകൾ ആവർത്തിക്കണം. മന്ത്രങ്ങളുടെ അവസാനം മാത്രം മറുപടി പറയുക.”

“ഇത് ആരാണ് പഠിപ്പിച്ചത്?”

“അമ്മ.”

“മുത്തശ്ശിക്ക് ആരാണ്?”

“അറിയില്ല. അച്ഛനാകും.”

ലളിത അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു.

അവൾ വൃത്തത്തിനുചുറ്റും നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

ആദ്യം വലതുകാൽ ഉപയോഗിച്ച് മൂന്നു ചുവടുകൾ. തുടർന്ന് ശരീരം തിരിച്ച് കൈകൾ നെഞ്ചിനു മുന്നിൽ ചേർത്തു. മന്ത്രം ചൊല്ലിയശേഷം നിലത്തുതൊട്ടു. വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ് കൈകൾ ആകാശത്തേക്കുയർത്തി.

ആദിത്യൻ അവളുടെ ചലനങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചു.

ചടങ്ങ് സാധാരണ പൂജയെപ്പോലെയായിരുന്നില്ല.

നൃത്തവും യുദ്ധചുവടുകളും താന്ത്രികകർമ്മവും ഒരുമിച്ചുചേർന്ന രൂപം. ഓരോ