Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

വാക്ക് ആദിത്യനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു.

ദേവികയുടെ പേരിൽ സത്യം ചോദിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ല. അതിനു പിന്നിലെ സംശയം കൊണ്ടാണ്.

താൻ മഹാദേവനെപ്പോലെയാകാമെന്ന് അഞ്ജന കരുതുന്നു.

സ്വന്തം ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ഇഷ്ടം മാറ്റുന്നവൻ.

“അമ്മ എന്നെ അച്ഛനോടു താരതമ്യം ചെയ്യുകയാണോ?”

“എനിക്ക് ഉറപ്പ് വേണം.”

“ആ നാറിയുമായി എന്നെ ഒരേപോലെ കാണുന്നുണ്ടോ?”

“ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ല.”

“പക്ഷേ അതാണ് അമ്മയുടെ കണ്ണിൽ.”

അഞ്ജനയുടെ മുഖത്തെ കടുപ്പം അല്പം കുറഞ്ഞു.

“ഞാൻ നിന്റെ അച്ഛന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഉണ്ണീ. ആദ്യം ചെറിയ കാര്യങ്ങളായിരുന്നു. ഞാൻ പറയാനിരുന്ന വാക്ക് മറക്കും. എടുക്കാനിരുന്ന തീരുമാനം മാറും. എന്തുകൊണ്ടാണ് മാറിയതെന്ന് എനിക്കുതന്നെ മനസ്സിലാകില്ല. പിന്നീട് എന്റെ മനസ്സ് എന്റേതല്ലാതായി.”

അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.

“ഇന്ന് നിന്റെ കൈയിൽ വേറെ ഒരു വെള്ള വള കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും അവിടെയെത്തി. അതുകൊണ്ടാണ് ചോദിക്കുന്നത്.”

ആദിത്യന്റെ കോപം പതുക്കെ കുറഞ്ഞു.

അവൻ വലതുകൈ നെഞ്ചിൽവച്ചു.

“എന്റെ അമ്മ ദേവികയുടെ പേരിൽ സത്യം. ഞാൻ കറുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് സുമലത ചെറിയമ്മയുടെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചിട്ടില്ല. അവളുടെ തീരുമാനങ്ങൾ മാറ്റിയിട്ടില്ല.”

അത് സത്യമായിരുന്നു.

പക്ഷേ അത്ര മാത്രം.

ലളിതയുടെ മനസ്സിൽ കടന്ന കാര്യം അവൻ പറഞ്ഞില്ല.

അഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകളിലെ സംശയം പതുക്കെ മാറി. അവൾ മുന്നോട്ടുവന്ന് അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

ആദിത്യൻ ആദ്യം അനങ്ങാതെ നിന്നു.

പിന്നെ കൈകൾ അവളുടെ ചുറ്റും ചേർത്തു.

പുലർച്ചെമുതൽ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ കെട്ടിക്കിടന്നിരുന്ന ഭാരം അല്പം കുറഞ്ഞു. അവളുടെ സ്നേഹം വെറുപ്പായി മാറിയിട്ടില്ല. അഞ്ജന ഇപ്പോഴും അവനെ സ്വന്തം മകനായി കാണുന്നു.

“എനിക്ക് നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടാൻ വയ്യ,”