Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

ഇതിനോടകം അറിയാമോ ?

“ഞാൻ ഇതെല്ലാം മറച്ചത് അമ്മേനെ വഞ്ചിക്കാനല്ല. പറയാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.”

അകത്തുനിന്ന് മങ്ങിയൊരു തേങ്ങൽ കേട്ടതായി അവന് തോന്നി.

“അമ്മേ…”

മറുപടിയുണ്ടായില്ല.

അവൻ വീണ്ടും വാതിൽ തട്ടി.

ഇത്തവണ അല്പം ശക്തിയായി.

“എന്നെ വെറുക്കണമെങ്കിൽ വെറുത്തോളൂ. പക്ഷേ ഒരിക്കൽ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കണം.”

അപ്പോഴേക്കും പിന്നിൽ കാലടിശബ്ദം കേട്ടു.

സുമലത. താഴെ വീണ സാധനങ്ങൾ എല്ലാം വാരിക്കൂട്ടിയിട്ടുള്ള വരവായിരുന്നു അത്.

അവൾ വേഗത്തിൽ നടന്നുവന്നെങ്കിലും മുഖത്ത് പരിഭ്രാന്തി പ്രകടമായിരുന്നില്ല. ആദിത്യന്റെ കവിളിലെ പാടും അഞ്ജനയുടെ അടഞ്ഞ വാതിലും കണ്ടപ്പോൾ സംഭവിച്ചത് മനസ്സിലായി.

“അമ്മ അകത്തുണ്ട് പക്ഷേ വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല,” ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു.

സുമലത അവന്റെ മുന്നിലൂടെ കടന്ന് വാതിലിനരികിലെത്തി.

മൃദുവായി മുട്ടി.

“അഞ്ജനേ.”

അകത്തുനിന്ന് അനക്കമുണ്ടായി.

“ഞാനാണ്. വാതിൽ തുറക്കൂ.”

ആദിത്യൻ ഇത്രനേരം വിളിച്ചിട്ടും ലഭിക്കാത്ത പ്രതികരണം ഉടൻ ഉണ്ടായി. കുറ്റി നീങ്ങി. വാതിൽ അല്പം തുറന്നു.

അഞ്ജനയുടെ കൈ പുറത്തേക്കുവന്നു. സുമലതയുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ച് അവളെ അകത്തേക്കു വലിച്ചു.

സുമലത അകത്തു കടന്ന നിമിഷം വാതിൽ വീണ്ടും അടഞ്ഞു.

ആദിത്യൻ ഇടനാഴിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായി.

കുറച്ചുനേരം അവൻ വാതിലിനുമുന്നിൽത്തന്നെ നിന്നു.

ആദ്യം അകത്തുനിന്ന് ശബ്ദമൊന്നും കേട്ടില്ല. പിന്നീട് രണ്ടുപേരും വളരെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. വാക്കുകൾ വ്യക്തമായിരുന്നില്ല.

അവന്റെ വലതുകൈയിൽ ഒരു മങ്ങിയ തണുപ്പ് പടർന്നു.

കറുത്ത വള.

അതിനെ പൂർണമായി ഉണർത്തേണ്ട ആവശ്യമില്ല. മനസ്സിന്റെ പുറംതലം മാത്രം സ്പർശിച്ചാൽ മതി. അഞ്ജനയുടെ കോപം ശരിക്കും എന്തിനാണെന്ന് അറിയാം. സുമലത അവളോട് എന്താണ് പറയുന്നതെന്നും. അവർ തന്നെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെയാണ് ചിന്തിക്കുന്നതെന്നും.

ഒരു