Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

താലം. ചന്ദനം, കുങ്കുമം, പൂക്കൾ, തിരി തെളിച്ച വിളക്ക്.

ലളിതയും മാലിനിയും ഭർത്താക്കന്മാരോടൊപ്പം.

ഗൗരി, പാർവ്വതി, മായ, മീര.

അപർണയും അമൃതയും.

കേശവൻ, ബാലാമണി, വീട്ടിലെ ജോലിക്കാർ.

സുമലത മാത്രം അവിടെയില്ല.

അവൾ പള്ളിമേടയിൽ കാത്തിരിക്കുമെന്ന് ആദിത്യന് മനസ്സിലായി.

മുറ്റത്തിന്റെ പുറത്ത് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു കാർ നിർത്തിയിരുന്നു. പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിലെ വാഹനങ്ങളിലൊന്നുമല്ല. പഴക്കമുള്ള, ഇരുണ്ട ചാരനിറമുള്ള കാർ. സമ്പന്നകുടുംബത്തിന്റെ വാഹനമെന്നു തോന്നിക്കില്ല. അതേസമയം ദീർഘയാത്രയ്ക്കു അനുയോജ്യമായ നിലയിൽ നന്നായി പരിപാലിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആ കാർ ഓടിച്ചത് ആരാണെന്ന് കാണാനായില്ല. ഡ്രൈവർ പുറത്തുനിന്നില്ല. കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് അനാവശ്യമായി മുഖം പരിചിതമാകാതിരിക്കാനാകാം.

സാവിത്രി ആദിത്യനെ അടുത്തേക്കു വിളിച്ചു.

അവൻ കാലിൽതൊട്ട് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി. അവൾ നെറ്റിയിൽ ചന്ദനം തൊട്ടു.

“ആദ്യം എവിടെയാണെന്നോ എന്തുചെയ്യാനാണെന്നോ എനിക്ക് ചോദിക്കാനാവില്ലെന്ന് സുമ പറഞ്ഞു.”

“തിരിച്ചുവന്നാൽ പറയാം.”

“എല്ലാം പറയേണ്ട. നീ സുരക്ഷിതനാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.”

അവൾ അവന്റെ തലയിൽ കൈവച്ചു.

“അവശ്യത്തിനുമപ്പുറം ധൈര്യം കാണിക്കരുത്. ഭയപ്പെടേണ്ട സമയത്ത് ഭയപ്പെടാൻ അറിയുന്നതും ബുദ്ധിയാണ്.”

“ശ്രദ്ധിക്കാം.”

ലളിത അടുത്തുവന്നു. ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ അവളിൽ ഇല്ലെന്ന് മുഖത്തുനിന്നു മനസ്സിലായി. അവൾ സാധാരണ സ്നേഹത്തോടെ ആദിത്യന്റെ കവിളിൽ തൊട്ടു.

ആ സ്പർശം അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.

അവളുടെ മനസ്സിൽ താൻ നിർബന്ധിച്ച് മാറ്റം വരുത്തിയിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന സംശയം വീണ്ടും ഉയർന്നു. അത് പരിശോധിക്കാൻ വീണ്ടും വള ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. ഇപ്പോൾ താൻ ചെയ്യേണ്ടത് അവളെ നിരീക്ഷിക്കുകയാണ്.

“വേഗം തിരിച്ചുവരണം,” ലളിത പറഞ്ഞു.

“ഉം.”

മാലിനിയുടെ അനുഗ്രഹം കുറച്ചുകൂടി ഔപചാരികമായിരുന്നു. വിഷ്ണു യാത്രയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സാവിത്രിയുടെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ മിണ്ടാതായി.

അപർണയും അമൃതയും ഒരുമിച്ച്