Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

ചുംബിച്ചു.

“വളരെ സൂക്ഷിക്കണം.”

“ശ്രദ്ധിക്കാം.”

“നീ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.”

അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി.

“പക്ഷേ മഹാദേവനും ഹരിദേവനും തിരികെ വരാതെ പോയ സ്ഥലവുമായി ഇതിനു ബന്ധമുണ്ടെന്ന് അറിയാം.”

ആദിത്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

അതുതന്നെ അവൾക്കുള്ള സ്ഥിരീകരണമായി.

“പോകാതിരുന്നുകൂടേ?”

“അമ്മേ…”

“മറ്റാരെയെങ്കിലും അയയ്ക്കാൻ കഴിയില്ലേ?”

“അവർ പോയത് എന്തിനാണെന്നും അവർക്കെന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നും അറിയണം. അവർ കണ്ടെത്തിയ കാര്യം ഇപ്പോഴും അപകടമാണെങ്കിൽ തടയണം.”

“അവരിരുവരും പരിശീലനം നേടിയവരായിരുന്നു.”

“അറിയാം.”

“എന്നിട്ടും മടങ്ങിവന്നില്ല.”

“അതും അറിയാം.”

അഞ്ജന അവനിൽനിന്നു മാറി മുഖത്തേക്കു നോക്കി. അവന്റെ തീരുമാനം മാറില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“ഒരു കാര്യം മാത്രം വാക്കുതരൂ.”

“എന്ത്?”

“എന്തെങ്കിലും തെറ്റാണെന്ന് തോന്നിയാൽ അതിനെ ധൈര്യമെന്ന പേരിൽ അവഗണിക്കരുത്. ഉടനെ തിരികെ വരണം.”

“വരും.”

“ഒറ്റയ്ക്ക് എല്ലാം നേരിടാൻ ശ്രമിക്കരുത്.”

“ശ്രമിക്കില്ല.”

അവൾ വീണ്ടും അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഇത്തവണ നെറ്റിയിലാണ് ചുംബിച്ചത്.

“തിരികെ വരണം, ഉണ്ണീ.”

“വരും, അമ്മേ.”

ആദിത്യൻ അവളുടെ കാലിൽതൊട്ട് അനുഗ്രഹം വാങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അതിനനുവദികാതെ അഞ്ജന അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.

വാതിലിനരികിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു.

“ഉണ്ണീ.”

അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

“നീ മഹാദേവനല്ല.”

ആ വാക്കുകൾ ആദിത്യനെ നിശ്ചലനാക്കി.

അഞ്ജനയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“അതു മറക്കരുത്.”

അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. തലയാട്ടി പുറത്തേക്കു നടന്നു.

പടിക്കെട്ടിറങ്ങിയ ആദിത്യനെ സുമലത കാത്തുനിന്നിരുന്നു.

“പുറപ്പെടുന്നതിനു മുൻപ് പള്ളിമേടയിൽ വരണം.”

മറ്റുള്ളവർക്ക് സംശയം തോന്നാതിരിക്കാനായി അവൾ മുന്നിൽ നടന്നില്ല. ആദിത്യൻ തോട്ടത്തിന്റെ മറുവഴിയിലൂടെ പള്ളിമേടയിലെത്തി. സുമലത പിന്നീട് എത്തി.

അവർ രഹസ്യവാതിൽ തുറന്ന് ഭൂഗർഭപൂജാമുറിയിലേക്കിറങ്ങി.

കാളികയുടെ