Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]
ഗ്രാമാതിർത്തിയിലെ സുരക്ഷിതവീട്ടിലെത്തി.
പ്ലാനാശ്ശേരി അവിടെനിന്ന് നാലു കിലോമീറ്റർ അകലെയായിരുന്നു. തെക്കേടത്ത് ഇല്ലത്തിന്റെ ഭൂമി അതിനേക്കാൾ അടുത്തുതന്നെ ആരംഭിച്ചു. പ്രധാനവഴിയിൽനിന്ന് മാറിയ ഒറ്റപ്പെട്ട വീട്. ചുറ്റും റബ്ബർത്തോട്ടവും കുറ്റിച്ചെടികളും.
പുറത്തുനിന്നു നോക്കിയാൽ വർഷങ്ങളായി വലിയ അറ്റകുറ്റപ്പണിയൊന്നും നടന്നിട്ടില്ലെന്നു തോന്നും.
ചുമരിലെ ചുണ്ണാമ്പ് ഇളകിയിരിക്കുന്നു.
ഓടുകളിൽ പായൽ.
വരാന്തയിലെ മരക്കസേരയുടെ ഒരു കാൽ തകർന്നിരിക്കുന്നു.
എന്നാൽ അകത്തെ പൂട്ടുകളും ജനാലകളുടെ കൊളുത്തുകളും പുതിയത്.
“പുറത്തുള്ള അശ്രദ്ധ മനഃപൂർവമാണോ?” ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.
“അതെ,” രാധ പറഞ്ഞു. “സുരക്ഷിതവീട് പുതിയതായി തോന്നരുത്.”
കരുണൻ കാർ വീടിന്റെ പിന്നിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് മാറ്റി. മുകളിൽ ഉണങ്ങിയ ഇലകളും പഴയ ചാക്കുകളും വിരിച്ചു. ദൂരത്തുനിന്ന് വാഹനം ശ്രദ്ധിക്കാനാവില്ല.
വീടിനകത്ത് മൂന്ന് ചെറിയ മുറികൾ.
മുന്നിലെ മുറിയിൽ സാധാരണ കട്ടിൽ.
നടുവിൽ മേശയും പഴയ അലമാരയും.
അടുക്കളയിൽ മൺപാത്രങ്ങളും വിറകും.
പിൻവാതിലിനു പുറത്തു കിണർ.
“വെള്ളം ഉപയോഗിക്കാമോ?” ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.
“പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്,” കരുണൻ പറഞ്ഞു.
രാധ അലമാര മാറ്റി. പിന്നിലെ ചുമരിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന പിടി വലിച്ചു. കല്ലിന്റെ ഒരു ഭാഗം അകത്തേക്കു നീങ്ങി.
താഴേക്കു പോകുന്ന പടികൾ തെളിഞ്ഞു.
രഹസ്യായുധമുറി.
അകത്ത് കല്ലുചുമരുകൾ. ഈർപ്പം തടയാൻ എണ്ണപുരട്ടിയ മരപ്പാളികൾ. ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള രണ്ടാമത്തെ വാതിൽ.
രാധ താക്കോൽ ആദിത്യന് നൽകി.
“ഇനി ഇത് നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ.”
ആദിത്യൻ വാതിൽ തുറന്നു.
അകത്ത് ചില പെട്ടികൾ നേരത്തേ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ കൊണ്ടുവന്നവയും കരുണൻ താഴെയെത്തിച്ചു.
ആദ്യപ്പെട്ടിയുടെ മൂടി തുറന്നപ്പോൾ മങ്ങിയ വെള്ളിത്തിളക്കം വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ തെളിഞ്ഞു.
അകത്ത് ചെറുകത്തികൾ, നീളം കൂടിയ രണ്ടുവാളുകൾ, വേർതിരിച്ചുവച്ച കുന്തമുനകൾ, അമ്പുകളുടെ അഗ്രങ്ങൾ, കൈത്തണ്ടയ്ക്കുള്ളിൽ ഒളിപ്പിക്കാവുന്ന
💬 Comments
View all comments