Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

കഴുത്തിനരികിൽ വെളുത്ത വളയുടെ പ്രകാശം രാത്രിയിൽ പടർന്നതിന്റെ നേർത്ത ചൂട് ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ വേഗത്തിൽ കുളിച്ചു.

തണുത്ത വെള്ളം ശരീരത്തിൽ വീണപ്പോൾ മനസ്സിലെ കലുഷിതത്വം കുറയുമെന്നായിരുന്നു പ്രതീക്ഷ. പക്ഷേ അഞ്ജനയുടെ മുഖം വീണ്ടും വീണ്ടും മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.

ഭയം.

അവിശ്വാസം.

പിന്നെ അടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണിലുണ്ടായിരുന്ന വേദന.

നിന്റെ അച്ഛനും ആദ്യമൊക്കെ അങ്ങനെതന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്.

ആ വാക്ക് മറക്കാനായില്ല.

അവൻ വെളുത്ത കസവുമുണ്ട് ധരിച്ചു. പൊൻകരയുള്ള മേൽമുണ്ട് തോളിലിട്ടു. മുത്തച്ഛൻ നൽകിയിരുന്ന പഴയ രുദ്രാക്ഷമാല കഴുത്തിലണിഞ്ഞു. അച്യുതന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇന്നത് ധരിക്കണമെന്ന് കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലേ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.

മുറിയിൽനിന്നിറങ്ങി പടിക്കെട്ടിന്റെ മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ അവൻ നിശ്ചലനായി.

പുതുശ്ശേരി ഇല്ലം പൂർണമായി മാറിയിരുന്നു.

മുന്നിലെ നാലുകെട്ടിന്റെ തൂണുകളെല്ലാം മാവിലയും കുരുത്തോലയുംകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. ഓരോ വാതിലിനുമുകളിൽ തേങ്ങപ്പൂക്കുലകൾ. വരാന്തകളിൽ നിരനിരയായി ചെറുവിളക്കുകൾ. മുറ്റത്തിന്റെ നാലു കോണുകളിലും വലിയ പിച്ചളനിലവിളക്കുകൾ തെളിഞ്ഞു. മധ്യത്തിലെ പൂജാവൃത്തത്തിനുചുറ്റും അരിമാവുകൊണ്ട് വിശാലമായ കളം വരച്ചിരുന്നു. കറുപ്പ്, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, വെള്ള എന്നീ നിറങ്ങൾ ചേർന്ന് താമരയുടെ രൂപം.

മുറ്റത്തുനിന്ന് പടിപ്പുരവരെ നീണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിൽ പൂക്കൾ വിതറിയിരുന്നു.

ഇതെല്ലാം എപ്പോഴാണ് ഒരുക്കിയത്?

താൻ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന സമയത്ത് പുലർച്ചെമുതൽ ഇല്ലത്തിലെ ജോലിക്കാരും തൊഴിലാളികളും മാറ്റമില്ലാതെ പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കണം. അകലെയായി ബാലാമണി ചില സ്ത്രീകൾക്ക് നിർദേശം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാർത്യായനി പിച്ചളപ്പാത്രങ്ങളിൽ പൂക്കൾ നിറക്കുന്നു. തങ്കവും രാധയും മിനിയും അതിഥികൾക്കുള്ള ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു. കേശവൻ പുറത്തിറങ്ങിയെത്തുന്ന ആളുകളെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

താഴെയെത്തിയ ആദിത്യനെ കണ്ടതും അടുത്തുനിന്ന തൊഴിലാളികൾ എഴുന്നേറ്റു.

“ഉണ്ണിത്തമ്പുരാനേ.”

ചിലർ കൈകൂപ്പി.

ചിലർ തലകുനിച്ചു.

ഇത്രയും കണ്ണുകൾ ഒരേസമയം തന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ആദിത്യന്റെ ചുവടുകൾ