Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

ശ്വാസംമുട്ടിയൊരു ഞരക്കമായി ഒടുങ്ങി. അടുത്ത നിമിഷം കഴുത്തിലെ മുറിവിൽനിന്ന് രക്തം ശക്തിയായി പുറത്തേക്കു ചീറ്റി. പൂജാവൃത്തത്തിന്റെ നടുവിൽ വരച്ചിരുന്ന വെളുത്ത ചിഹ്നങ്ങൾക്കുമുകളിൽ ചുവന്ന തുള്ളികൾ പതിച്ചു.

ഓരോ തുള്ളിയും നിലത്തു വീണപ്പോൾ മന്ത്രവൃത്തം ചൂടുപിടിക്കുന്നതുപോലെ മങ്ങിയ പ്രകാശം പരന്നു.

ഭൈരവൻ അവളുടെ ജീവസ്പന്ദനം കുടിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു.

വെറും രക്തമല്ല.

ആദിത്യന് വെളുത്ത വളയിലൂടെ അത് വ്യക്തമായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ദേവകിയുടെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് ശക്തി വേഗത്തിൽ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു. ഹൃദയമിടിപ്പ് അനിയന്ത്രിതമായി ഉയരുന്നു. രക്തസമ്മർദം താഴുന്നു. പേശികൾ തളരുന്നു.

ഇനി ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ വൈകിയാൽ അവളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ആദിത്യൻ മരപ്പാളിയിൽ കൈവച്ചു.

വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി വിരലുകളിലൂടെ ഒഴുകി. ശക്തമായൊരു തള്ളലിൽ പഴയ മരപ്പാളി പുറത്തേക്കു തെറിച്ചു. അത് പൂജാമുറിയുടെ നിലത്തു പതിച്ച് കഷണങ്ങളായി പിളർന്നു.

ശബ്ദം കേട്ട് ഭൈരവൻ തല ഉയർത്തി.

അവന്റെ ചുണ്ടുകളിലും നീണ്ട പല്ലുകളിലും രക്തം പറ്റിയിരുന്നു. മനുഷ്യന്റെയും ചെന്നായയുടെയും ഇടയിലുള്ള മുഖം ക്രോധത്തിൽ കൂടുതൽ വികൃതമായി. കണ്ണുകളിലെ മഞ്ഞപ്രകാശം ആദിത്യനിൽ പതിഞ്ഞു.

ആ നോട്ടത്തിൽ തിരിച്ചറിവുണ്ടായിരുന്നില്ല.

മാധവൻ എന്ന ഡ്രൈവറെ കണ്ട അതിശയവുമില്ല.

വിശപ്പും ക്രോധവും മാത്രമായിരുന്നു.

ആദിത്യൻ മരപ്പാളിയുടെ മറവിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു ചാടി.

അവൻ ആദ്യം ആക്രമിച്ചത് ഭൈരവനെയല്ല.

ദേവകിയുടെ ശരീരത്തെയാണ്.

ഭൈരവന്റെ പിടിയിലുണ്ടായിരുന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈചുറ്റി ഒറ്റവലിക്ക് പിന്നോട്ടെടുത്തു. അതേ സമയം ഇടതുകൈ കൊണ്ട് ഭൈരവന്റെ താടിയുടെ അടിഭാഗത്ത് മുകളിലേക്കു പ്രഹരിച്ചു.

വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി കൈമുട്ടിലൂടെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

ഭൈരവന്റെ തല പിന്നോട്ടുതെറിച്ചു. പല്ലുകൾ ദേവകിയുടെ കഴുത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്നു. അവളുടെ മുറിവിൽനിന്ന് വീണ്ടും രക്തം ചീറ്റി.

ആദിത്യൻ ദേവകിയെ പൂജാവൃത്തത്തിനു പുറത്തേക്കു