Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]

വലിച്ചുമാറ്റി. മുറിയുടെ തെക്കുഭാഗത്തെ കൽത്തറയ്ക്കരികിൽ കിടത്തി.

അവൾക്ക് ബോധമില്ലായിരുന്നു.

കണ്ണുകൾ പാതിയടഞ്ഞു. ചുണ്ടുകൾ വിളറി. കഴുത്തിന്റെ വശത്ത് നാല് ആഴമുള്ള പല്ലടയാളങ്ങൾ. അതിനിടയിലെ മാംസം കീറിയിരുന്നു.

ആദിത്യൻ വലതുകൈ മുറിവിനുമുകളിൽ അമർത്തി.

വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി അവളുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിലേക്കു കടന്നു.

മുറിവേറ്റ രക്തക്കുഴലുകൾ കണ്ടെത്തി.

പ്രധാനധമനി പൂർണമായി മുറിഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്നാൽ ആഴത്തിൽ കീറിപ്പോയിട്ടുണ്ട്. രക്തം അതിവേഗം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

അവൻ മുറിവിന്റെ അരികുകൾ താൽക്കാലികമായി അടയാൻ നിർദേശം നൽകി.

രക്തക്കുഴലുകൾ ചുരുങ്ങി.

ചോരയുടെ ഒഴുക്ക് കുറഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഭൈരവൻ കാത്തുനിന്നില്ല.

പിന്നിൽനിന്നുള്ള കനത്ത ശ്വാസം ആദിത്യൻ കേട്ടു.

അവൻ തിരിഞ്ഞ അതേ നിമിഷം ഭൈരവന്റെ നഖങ്ങൾ മുഖത്തിനുനേരെ വന്നു.

ആദിത്യൻ തല പിന്നോട്ടുവലിച്ചു.

നഖങ്ങൾ മൂക്കിനു മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയി. വായുവിൽ നാല് നേർത്ത വരകൾ വരച്ചതുപോലെ. അടുത്ത പ്രഹരം താഴെനിന്ന് വയറിലേക്കായിരുന്നു.

ആദിത്യൻ കൈമുട്ടുകൊണ്ട് തടഞ്ഞു.

ആഘാതത്തിൽ മുറിയിലെ വിളക്കുകളുടെ നാളങ്ങൾ വിറച്ചു.

ഭൈരവന്റെ ശക്തി മനുഷ്യരൂപത്തിൽ കാണിച്ചതിനെക്കാൾ പലമടങ്ങായിരുന്നു. വലിയൊരു മരത്തടി ഇടിച്ചതുപോലെ ആദിത്യന്റെ കൈയിലൂടെ ആഘാതം പടർന്നു. സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ എല്ലുകൾ തകരേണ്ട പ്രഹരം.

വെളുത്ത വള അതിനെ ഏറ്റെടുത്തു.

അസ്ഥികൾ മുറുകി.

പേശികൾ പ്രഹരത്തിന്റെ ദിശയിലേക്കു പ്രവർത്തിച്ചു.

ആദിത്യൻ ഭൈരവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു. ശരീരം തിരിച്ച് അയാളുടെ ശക്തിയെ വശത്തേക്കു വഴിതിരിച്ചു. തുടർന്ന് സ്വന്തം തോൾ ഭൈരവന്റെ നെഞ്ചിനടിയിൽ കയറ്റി ഉയർത്തി.

വലിയ ഹൈബ്രിഡ് ശരീരം നിലത്തുനിന്ന് ഉയർന്നു.

ആദിത്യൻ അവനെ പൂജാവൃത്തത്തിന്റെ മറുവശത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു.

ഭൈരവൻ വായുവിലൂടെ തെറിച്ച് കറുത്ത വിളക്കിന്റെ അരികിൽ പതിച്ചു. വിളക്ക് മറിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ അതിന്റെ നാളം അസ്വാഭാവികമായി