Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 5: അപർണം [കത്തനാർ]
സ്വാഭാവികദൗർബല്യങ്ങൾ ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു.
എങ്ങനെ?
പെട്ടെന്ന് അപർണയുമായി നടത്തിയ സംഭാഷണം ഓർമയിൽ തെളിഞ്ഞു.
ഒരു മരത്തിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള സ്ഥലം, മരം ആരോഗ്യത്തോടെ നിലനിന്ന കാലത്തിൽ നിശ്ചലമാക്കിയാൽ അത് പ്രായമാകില്ല.
സമയവും സ്ഥലവും ഒരേ ഘടനയുടെ ഭാഗങ്ങളാണ്.
ഒരു പ്രത്യേക കാലാവസ്ഥയോ നിയമമോ ആ സ്ഥലത്തിനുള്ളിൽ നിലനിർത്താം.
ആദിത്യന്റെ തിരിച്ചറിവ് രൂപപ്പെട്ടു.
ഇല്ലത്തിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള സമയം വളരെ പഴയൊരു കാലഘട്ടത്തിലേക്കു ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ?
രണ്ടായിരം വർഷം മുൻപ്.
ലൂപിൻ രോഗവും വാംപയർ രോഗവും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുൻപുള്ള കാലം.
അവരുടെ ശരീരത്തിനകത്ത് രോഗത്തിന്റെ ശക്തി ഉണ്ട്. കാരണം അവർ പുറത്തുള്ള വർത്തമാനകാലത്ത് രോഗബാധിതരായി മാറിയവരാണ്. ശക്തിയും വേഗവും രോഗശാന്തിയും ശരീരത്തിനകത്താണ്.
പക്ഷേ ദൗർബല്യങ്ങൾ?
ചന്ദ്രന്റെ നിർബന്ധിതരൂപാന്തരം പുറത്തുള്ള കാലചക്രവുമായി ബന്ധമുള്ളതാണ്.
സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവവും രോഗത്തിന്റെ കാലനിയമവുമായി.
ഈ ഇല്ലത്തിന്റെ സ്ഥലം അവ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുൻപുള്ള സമയവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചാൽ അവയുടെ ശക്തി ശരീരത്തിനുള്ളിൽ നിലനിൽക്കും. എന്നാൽ ദൗർബല്യം ഉണർത്തുന്ന ബാഹ്യനിയമം ഇവിടെയുണ്ടാകില്ല.
അതുകൊണ്ടാണ് ഭൈരവന് പൂർണചന്ദ്രത്തിൽ നിർബന്ധിതരൂപാന്തരം ഇല്ലാത്തത്.
അതുകൊണ്ടാണ് വിക്രമന് പകൽ നടക്കാനാകുന്നത്.
അതിർത്തിക്കുള്ളിലെ ഗന്ധം പുറത്തേക്കു പോകുമ്പോൾ ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്തേക്കല്ല, ആ പഴയ സമയത്തിലേക്കാണ് ഒഴുകുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് ലൂപിനുകൾക്ക് പുറത്തുനിന്ന് ഒന്നും മണക്കാനാവില്ല.
പക്ഷേ കാഴ്ചയും ശബ്ദവും?
അവയെ മാത്രം ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്തിലൂടെ കടക്കാൻ നീലവളധാരകൻ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. അല്ലെങ്കിൽ പ്രകാശവും ശബ്ദവും സ്ഥലം-സമയത്തിന്റെ അതിർത്തി കടക്കുന്നത് ഗന്ധകണങ്ങളെപ്പോലെ അല്ല.
ഇത് ഇപ്പോൾ പരിശോധിക്കാനാവില്ല.
പക്ഷേ സൃഷ്ടിച്ചത് ആരാണ്?
മിഥുൻ?
നീലവളയുടെ ധാരകൻ അവനാണോ?
വിക്രമൻ വീണ്ടും ആക്രമിച്ചു.
ആദിത്യൻ ചിന്തകളിൽനിന്ന് ശരീരത്തിലേക്കു മടങ്ങി.
ഇത്തവണ അയാൾ വേഗം കൂട്ടി. ചുവന്ന
💬 Comments
View all comments